پشت پرده همکاری 25 ساله ایران و چین/ روحانی قرار است چه کلیدی به دولت بعد بدهد؟


22 تیر 1399 - 06:06
5f09c2514b512_2020-07-11_18-14
اقدام جدید دولت بیشتر زمینه ساز سیاست خارجی دولت بعد است. درختی که روحانی قصد کاشتن آن را دارد، ثمره اش در دولت بعد مشخص می‌شود. درختی که یا در سال 1400 و بعدش میوه می‌دهد و یا می‌سوزد و دولت بعد را هم می‌سوزاند.

به گزارش خبر فوری، بحث همکاری 25 ساله ایران و چین یکی از آن موضوع هایی است که نظر بسیاری از کارشناسان و مردم را به خود جلب کرده است. عده ای آن را یک دستاورد بزرگ برای دولت می دانند و برخی دیگر نیز آن را ننگین و همپای گلستان و ترکمانچای می‌دانند.

اینکه قرارداد احتمالی 25 ساله ایران و چین به نفع ایران است یا به ضررش یک بحث است؛ اینکه تاثیرات سیاسی و استراتژیک این همکاری چیست بحثی دیگر. بد نیست بر این دومی تمرکز بیشتری داشته باشیم. برای درک درست این موضوع مقدماتی لازم است که باید به آن اشاره کنیم.

چرخش اجباری روحانی از غرب به شرق

دولت حسن روحانی از ابتدای ورودش به پاستور در سال 1392 تا کنون، یک سیاست کلان را دنبال کرده است. روحانی در بحبوحه سال 92 و بحران هسته ای سعی داشت از طریق توافق با اروپا و آمریکا وحل مساله هسته ای نوعی آرامش دیپلماتیک به کشور بازگرداند تا از این طریق، ثبات را به بازار سرمایه و ارز بازگردانده و تورم را تک رقمی کند. تاکید او در تبلیغات انتخابات 92 بر حل دو مشکل اساسی کشور یعنی بحران هسته ای و تورم به خوبی این رانشان می‌دهد.

با ورود ظریف به وزارت امور خارجه مشخص شد که روحانی عزم خود را جزم کرده تا این سیاست کلان خود را پیش ببرد. این سیاست در دوره اول ریاست جمهوری روحانی نیز به خوبی پیش رفت. برجام منعقد شد و نوعی آرامش بر بازار ارز و گرانی حاکم گردید.

با خروج آمریکا از برجام در سال 2015 اما همه چیز به هم ریخت. حسن روحانی سعی کرد بدون آمریکا همچنان برجام را به عنوان پشتوانه آرامش اقتصادی خود پیش ببرد اما آمریکای ترامپ سر سازگاری نداشت. نه تنها دونالد ترامپ تحریم های ایران را برگرداند بلکه اختلافات دو کشور تا جایی پیش رفت که عده ای از قریب الوقوع بودن جنگ سخن گفتند. روحانی که همواره اقتصادش را بر ثبات سیاست خارجی بنا کرده بود، با سقوط پشتوانه اقتصادی اش روبرو شد و در عرض 1 سال با جهش تورم مواجه گردید. روحانی و تیم سیاست خارجی اش تلاش بسیار کردند که بار دیگر آرامش را به این عرصه بازگرداند اما شهادت حاج قاسم سلیمانی به دست آمریکا تمام رشته ها را پنبه کرد و عملا امکان هرگونه مصالحه را بست(اینجا بخوانید).

سندروم سال پایانی دولت؛ تولد آنتی دیپلماسی

در کنار این، همواره باید به یک اصل نانوشته در سیاست نیز توجه داشته باشیم و آن "سندرم سال پایانی دولت" است. مدتی پیش روزنامه اعتماد در مقاله ای این اصطلاح را تعریف کرد. طبق گزارش این روزنامه، بیشتر دولت ها در سال پایانی دولت 8 ساله خود دچار افت اقتصادی وحشتناکی شده و مشکلات فراوانی را به دولت بعدی خود به ارث می‌گذارند.

البته این تعریف، فقط وجهی از قضیه سندرم سال پایانی را شرح می‌دهد. به نظر می‌رسد دولت ها در سال پایانی عمر خود یک شباهت دیپلماتیک هم دارند. آنها خواسته یا ناخواسته زمینه را برای راهبرد دیپلماتیک  دولت بعد هموار  می‌کنند. اما این یعنی چه؟ برای فهم دقیق این مطلب بد نیست به سال پایانی دولت های دوم دو رئیس جمهور قبل رجوع کنیم.

محمد خاتمی که در سالهای ریاست جمهوری اش نشان داد علاقه دارد تنش های مختلف ایران را با اروپا و غرب حل کند، در سال‌های پایانی دولت دومش بالاجبار به مسیر دیگری افتاد. یورو نیوز به نقل از برخی فعالان سیاسی ایرانی، دوران ریاست جمهوری خاتمی را به دو دوره کلینتون و بوش تقسیم می‌کند. در این دوره دوم است که اتفاقات گوناگونی شکل می‌گیرد.  حادثه 11 سپتامبر، حمله آمریکا به افغانستان و عراق و سقوط رژیم بعث تحولات گسترده ای بودند که مسیر خاتمی را بالاجبار تغییر می‌دهد.

محمد خاتمی بعد از اینکه جرج بوش پسر در یک سخنرانی عجیب ایران را "محور شرارت" نامید شروع به انتقاد از دولت آمریکا کرد و در یک مصاحبه با شبکه سی ان ان دولت آمریکا را تروریست نامید.

این تغییر رویه یک بار دیگر در زمان محمود احمدی نژاد نیز تکرار شد. احمدی نژاد که بر خلاف خاتمی علاقه ای به رابطه با غرب نداشت، بعد از تبدیل شدن پرونده هسته ای ایران به یک بحران و صدور قطعنامه های مختلف، در سال پایانی اش تلاش کرد پرونده هسته ای ایران را حل کند. البته او برنامه دقیقی برای این کار نداشت، اما همین تلاش باعث شد که بعد از انعقاد برجام در زمان روحانی، این سند را دستاورد خود بداند.

احمدی نژاد در یکی از اظهاراتش به مذاکرات هسته ای مسقط اشاره کرد و گفت: "زمانی که قرار بود مذاکرات با آمریکا در عمان شروع شود، در جلسه ای با حضور مقامات کشور اعلام کردم که مذاکره در شرایطی که دشمن تصور می کند دست بالا را دارد و تحریم ها اثر گذار بوده است، به ضرر کشور تمام می شود و خواهش کردم که شش ماه مهلت دهند تا با اجرای چند برنامه ضربتی اقتصادی و تقویت قدرت اقتصادی مردم، آثار تحریم ها کنترل شود و مذاکره در شرایط برابر انجام گیرد. حتی اعلام کردم که حاضرم خانواده ام را به گروگان و تضمین بگذارم که اگر طرح‌ها موفق نبود، خود وخانواده ام را اعدام نمایند."

بنابراین، شرایط به خوبی گویای این است که هر دولتی در سال پایانی خود زمینه ساز سیاست خارجی دولت بعد می‌شود و از این جهت شاید بتوان "سندرم سال پایانی" را به این حوزه نیز وارد کرد.

 رابطه با چین؛ صدای دُهُلی که در دولت بعد شنیده می‌شود

حالا از دو مقدمه بالا چه نتیجه ای می‌توان گرفت؟ به نظر می‌رسد که دولت روحانی نیز در سال پایانی خود در حال زمینه سازی سیاست خارجی دولت بعد است. محمد جواد ظریف به عنوان سکان دار تیم دیپلماسی روحانی از ابتدا نشان داد که ترجیح می‌دهد بر روابط ایران با غرب و اروپا تمرکز کند. با خروج آمریکا از برجام اما چاره ای جز تغییر این سیاست نبود(اینجا بخوانید).  ظریف در اولین سفر خارجی خود بعد از خروج آمریکا از برجام راهی پکن شد. این اتفاق به خوبی نشان می‌دهد که سیاست خارجی ایران بعد از شکست پروژ برجام چه تغییری کرده است.

همکاری 25 ساله ایران و چین در حالی پیش می‌رود که ایران و آمریکا در بدترین موقعیت ارتباطی با هم هستند؛ سازمان انرژی اتمی سازمان ملل و رئیس جدیدش (گروسی) رابطه خوبی با ایران ندارند؛ اسرائیل دور جدیدی از اقدامات خصمانه را علیه ما آغاز کرده و به خصوص اروپا و تروئیکایش(آلمان و فرانسه و انگلیس) دائما ایران را تهدید به اعمال مکانیسم ماشه می‌کنند. در همین حال، ایران تا کنون چند بار اعلام کرده که تعهدات هسته ای خود را کم می‌کند و به نظر می‌رسد با نابودی کامل برجام تنها یک گام دیگر فاصله دارد.

از طرف دیگر، روابط منطقه ای ایران به خصوص در سوریه و عراق نیز دچار تحولاتی شده است و به نظر می‌رسد که پوتین و روسیه نیز علاقه ای به همکاری بیشتر ندارد. در این شرایط ظریف و روحانی بالاجبار به سمت چین رفته اند تا با بستن پیمان 25 ساله با او بتوانند ساختار دولت را بار دیگر بنا کنند.

همانطور که بیان شد، روحانی همواره به دنبال این است که از طریق نوعی ثبات سیاسی به ثبات اقتصادی برسد. به نظر می‌رسد این بار چین جانشین غرب شده تا این خلا را برای روحانی پر کند. اما با این وجود، مشخص است که اقدام جدید دولت بیشتر زمینه ساز سیاست خارجی دولت بعد باشد.

از یاد نباید برد که حسن روحانی پیش از این در کتاب "چین نو" به دفاع از اصلاحات به سبک چینی برخلاف اصلاحات گورباچف در روسیه پرداخته بود و حالا گویا می‌خواهد با پیوند تهران و پکن، این ایده را در سطح دیپلماتیک پیش ببرد.

درختی که روحانی قصد کاشتن آن را دارد، ثمره اش در دولت بعد مشخص می‌شود. درختی که یا در سال 1400 و بعدش میوه می‌دهد و یا می‌سوزد و دولت بعد را هم می‌سوزاند.

اقدام جدید دولت بیشتر زمینه ساز سیاست خارجی دولت بعد است. درختی که روحانی قصد کاشتن آن را دارد، ثمره اش در دولت بعد مشخص می‌شود. درختی که یا در سال 1400 و بعدش میوه می‌دهد و یا می‌سوزد و دولت بعد را هم می‌سوزاند.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

5f09c2514b512_2020-07-11_18-14
22 تیر 1399 - 06:06

به گزارش خبر فوری، بحث همکاری 25 ساله ایران و چین یکی از آن موضوع هایی است که نظر بسیاری از کارشناسان و مردم را به خود جلب کرده است. عده ای آن را یک دستاورد بزرگ برای دولت می دانند و برخی دیگر نیز آن را ننگین و همپای گلستان و ترکمانچای می‌دانند.

اینکه قرارداد احتمالی 25 ساله ایران و چین به نفع ایران است یا به ضررش یک بحث است؛ اینکه تاثیرات سیاسی و استراتژیک این همکاری چیست بحثی دیگر. بد نیست بر این دومی تمرکز بیشتری داشته باشیم. برای درک درست این موضوع مقدماتی لازم است که باید به آن اشاره کنیم.

چرخش اجباری روحانی از غرب به شرق

دولت حسن روحانی از ابتدای ورودش به پاستور در سال 1392 تا کنون، یک سیاست کلان را دنبال کرده است. روحانی در بحبوحه سال 92 و بحران هسته ای سعی داشت از طریق توافق با اروپا و آمریکا وحل مساله هسته ای نوعی آرامش دیپلماتیک به کشور بازگرداند تا از این طریق، ثبات را به بازار سرمایه و ارز بازگردانده و تورم را تک رقمی کند. تاکید او در تبلیغات انتخابات 92 بر حل دو مشکل اساسی کشور یعنی بحران هسته ای و تورم به خوبی این رانشان می‌دهد.

با ورود ظریف به وزارت امور خارجه مشخص شد که روحانی عزم خود را جزم کرده تا این سیاست کلان خود را پیش ببرد. این سیاست در دوره اول ریاست جمهوری روحانی نیز به خوبی پیش رفت. برجام منعقد شد و نوعی آرامش بر بازار ارز و گرانی حاکم گردید.

با خروج آمریکا از برجام در سال 2015 اما همه چیز به هم ریخت. حسن روحانی سعی کرد بدون آمریکا همچنان برجام را به عنوان پشتوانه آرامش اقتصادی خود پیش ببرد اما آمریکای ترامپ سر سازگاری نداشت. نه تنها دونالد ترامپ تحریم های ایران را برگرداند بلکه اختلافات دو کشور تا جایی پیش رفت که عده ای از قریب الوقوع بودن جنگ سخن گفتند. روحانی که همواره اقتصادش را بر ثبات سیاست خارجی بنا کرده بود، با سقوط پشتوانه اقتصادی اش روبرو شد و در عرض 1 سال با جهش تورم مواجه گردید. روحانی و تیم سیاست خارجی اش تلاش بسیار کردند که بار دیگر آرامش را به این عرصه بازگرداند اما شهادت حاج قاسم سلیمانی به دست آمریکا تمام رشته ها را پنبه کرد و عملا امکان هرگونه مصالحه را بست(اینجا بخوانید).

سندروم سال پایانی دولت؛ تولد آنتی دیپلماسی

در کنار این، همواره باید به یک اصل نانوشته در سیاست نیز توجه داشته باشیم و آن "سندرم سال پایانی دولت" است. مدتی پیش روزنامه اعتماد در مقاله ای این اصطلاح را تعریف کرد. طبق گزارش این روزنامه، بیشتر دولت ها در سال پایانی دولت 8 ساله خود دچار افت اقتصادی وحشتناکی شده و مشکلات فراوانی را به دولت بعدی خود به ارث می‌گذارند.

البته این تعریف، فقط وجهی از قضیه سندرم سال پایانی را شرح می‌دهد. به نظر می‌رسد دولت ها در سال پایانی عمر خود یک شباهت دیپلماتیک هم دارند. آنها خواسته یا ناخواسته زمینه را برای راهبرد دیپلماتیک  دولت بعد هموار  می‌کنند. اما این یعنی چه؟ برای فهم دقیق این مطلب بد نیست به سال پایانی دولت های دوم دو رئیس جمهور قبل رجوع کنیم.

محمد خاتمی که در سالهای ریاست جمهوری اش نشان داد علاقه دارد تنش های مختلف ایران را با اروپا و غرب حل کند، در سال‌های پایانی دولت دومش بالاجبار به مسیر دیگری افتاد. یورو نیوز به نقل از برخی فعالان سیاسی ایرانی، دوران ریاست جمهوری خاتمی را به دو دوره کلینتون و بوش تقسیم می‌کند. در این دوره دوم است که اتفاقات گوناگونی شکل می‌گیرد.  حادثه 11 سپتامبر، حمله آمریکا به افغانستان و عراق و سقوط رژیم بعث تحولات گسترده ای بودند که مسیر خاتمی را بالاجبار تغییر می‌دهد.

محمد خاتمی بعد از اینکه جرج بوش پسر در یک سخنرانی عجیب ایران را "محور شرارت" نامید شروع به انتقاد از دولت آمریکا کرد و در یک مصاحبه با شبکه سی ان ان دولت آمریکا را تروریست نامید.

این تغییر رویه یک بار دیگر در زمان محمود احمدی نژاد نیز تکرار شد. احمدی نژاد که بر خلاف خاتمی علاقه ای به رابطه با غرب نداشت، بعد از تبدیل شدن پرونده هسته ای ایران به یک بحران و صدور قطعنامه های مختلف، در سال پایانی اش تلاش کرد پرونده هسته ای ایران را حل کند. البته او برنامه دقیقی برای این کار نداشت، اما همین تلاش باعث شد که بعد از انعقاد برجام در زمان روحانی، این سند را دستاورد خود بداند.

احمدی نژاد در یکی از اظهاراتش به مذاکرات هسته ای مسقط اشاره کرد و گفت: "زمانی که قرار بود مذاکرات با آمریکا در عمان شروع شود، در جلسه ای با حضور مقامات کشور اعلام کردم که مذاکره در شرایطی که دشمن تصور می کند دست بالا را دارد و تحریم ها اثر گذار بوده است، به ضرر کشور تمام می شود و خواهش کردم که شش ماه مهلت دهند تا با اجرای چند برنامه ضربتی اقتصادی و تقویت قدرت اقتصادی مردم، آثار تحریم ها کنترل شود و مذاکره در شرایط برابر انجام گیرد. حتی اعلام کردم که حاضرم خانواده ام را به گروگان و تضمین بگذارم که اگر طرح‌ها موفق نبود، خود وخانواده ام را اعدام نمایند."

بنابراین، شرایط به خوبی گویای این است که هر دولتی در سال پایانی خود زمینه ساز سیاست خارجی دولت بعد می‌شود و از این جهت شاید بتوان "سندرم سال پایانی" را به این حوزه نیز وارد کرد.

 رابطه با چین؛ صدای دُهُلی که در دولت بعد شنیده می‌شود

حالا از دو مقدمه بالا چه نتیجه ای می‌توان گرفت؟ به نظر می‌رسد که دولت روحانی نیز در سال پایانی خود در حال زمینه سازی سیاست خارجی دولت بعد است. محمد جواد ظریف به عنوان سکان دار تیم دیپلماسی روحانی از ابتدا نشان داد که ترجیح می‌دهد بر روابط ایران با غرب و اروپا تمرکز کند. با خروج آمریکا از برجام اما چاره ای جز تغییر این سیاست نبود(اینجا بخوانید).  ظریف در اولین سفر خارجی خود بعد از خروج آمریکا از برجام راهی پکن شد. این اتفاق به خوبی نشان می‌دهد که سیاست خارجی ایران بعد از شکست پروژ برجام چه تغییری کرده است.

همکاری 25 ساله ایران و چین در حالی پیش می‌رود که ایران و آمریکا در بدترین موقعیت ارتباطی با هم هستند؛ سازمان انرژی اتمی سازمان ملل و رئیس جدیدش (گروسی) رابطه خوبی با ایران ندارند؛ اسرائیل دور جدیدی از اقدامات خصمانه را علیه ما آغاز کرده و به خصوص اروپا و تروئیکایش(آلمان و فرانسه و انگلیس) دائما ایران را تهدید به اعمال مکانیسم ماشه می‌کنند. در همین حال، ایران تا کنون چند بار اعلام کرده که تعهدات هسته ای خود را کم می‌کند و به نظر می‌رسد با نابودی کامل برجام تنها یک گام دیگر فاصله دارد.

از طرف دیگر، روابط منطقه ای ایران به خصوص در سوریه و عراق نیز دچار تحولاتی شده است و به نظر می‌رسد که پوتین و روسیه نیز علاقه ای به همکاری بیشتر ندارد. در این شرایط ظریف و روحانی بالاجبار به سمت چین رفته اند تا با بستن پیمان 25 ساله با او بتوانند ساختار دولت را بار دیگر بنا کنند.

همانطور که بیان شد، روحانی همواره به دنبال این است که از طریق نوعی ثبات سیاسی به ثبات اقتصادی برسد. به نظر می‌رسد این بار چین جانشین غرب شده تا این خلا را برای روحانی پر کند. اما با این وجود، مشخص است که اقدام جدید دولت بیشتر زمینه ساز سیاست خارجی دولت بعد باشد.

از یاد نباید برد که حسن روحانی پیش از این در کتاب "چین نو" به دفاع از اصلاحات به سبک چینی برخلاف اصلاحات گورباچف در روسیه پرداخته بود و حالا گویا می‌خواهد با پیوند تهران و پکن، این ایده را در سطح دیپلماتیک پیش ببرد.

درختی که روحانی قصد کاشتن آن را دارد، ثمره اش در دولت بعد مشخص می‌شود. درختی که یا در سال 1400 و بعدش میوه می‌دهد و یا می‌سوزد و دولت بعد را هم می‌سوزاند.

منبع: خبر فوری

38

نظرات 38
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
دانا 0 0 پاسخ 1399/4/26 -12:55

تصمیم تصمیمه آقاست ما هم تمکین می کنیم

سپهر 0 0 پاسخ 1399/4/23 -18:07

به این میگن خود کفایی

سپهر 0 0 پاسخ 1399/4/23 -18:01

دیگه هر چی از قبل مونده بود تمام شد وبا این کارایی که دولت انجام میده امیدی به زندگی بچه هامونو نمیبینم، کم مونده به خاطر ارز اینها ناموسمونو هم به هرجا بزارند

فهيمه 0 0 پاسخ 1399/4/23 -09:20

با اين شرايط اقتصادي و ديپلماتيك ميتونه يه اميد براي بازگشت شرايط به روال عادي باشه مردم واقعا خسته شدن و فشار اقتصادي زيادي رو تحمل ميكنن،بهتر ازينه كه دولت براي كسب درامد دست توي جيب مردم بكنه و با فروش بنزين و دلار و سكه به توده بي كفايت و بيشعور اين ملت درامد زايي كنه و بقيه كه اصلا نه ارزي دارن نه دلاري فشار رو به دوش بكشند اما بايد دقيق مشخص بشه چكار ميخوان بكنن و تضمين ها تو اين ارتباط ٢٥ساله چيه،نه با مخفي كاري مثل برجام كه ميتونست قدم موثري باشه ،همه چيزو نابود كنن

ملت 1 1 پاسخ 1399/4/23 -07:58

ایندگان به ما فحش میدنوما درپیری بایدبرای سرزمین مادری خودبجنگیم خدااز مسول بی کفایت نگذره ای کاش دادگاه خداخودش رو نشون بده تا مسولین بفهمن چه خیانتی به هشتادمیلیون ایرانی میکنن حاشا به غیرت ایرانی ها

هیچکس 0 0 پاسخ 1399/4/23 -05:26

حالا که آقازاده ها که جهت دور زدن تحریم ها در آمریکا ساکن شدند نتوانستند کاری بکنند بهتر پول بیت المال را که چند برابر ذخیره ارزی مملکت است برگردانند تا ایران را بدون حضور کمونیست ها ایرانستان کنیم

کاربر ناشناس 1 0 پاسخ 1399/4/23 -03:20

نه شرقی نه غربی ایوای برما

علی 1 1 پاسخ 1399/4/23 -00:56

دمش گرم احمدی نژاد که زود تر از مجلس با دویست تا نماینده زودتر تونست مردمو خبر دار کنه #مردی_از_جنس_مردم

فاطمه اهواز 4 1 پاسخ 1399/4/22 -23:01

میترسیم مثل فلسطین بشیم تا جوانان ما بزرگ بشن میببنن یواش یواش کشور تیکه تیکه میفروشن به کشورهای دیگه بعد هم شصت سال بجنگن برا خاک مهینشون

ad 5 0 پاسخ 1399/4/22 -21:47

اول انقلاب امام دربهشت زهرا فرمودندپدران ما چکاره بودندکه بجای ماتصمیم بگیرندکه چه کسی مسئول ماباشد زمان حال را حاضرین وآینده را آیندگان تصمیم میگیرند حال هیچکس حق ندارد برای آیندگان تصمیم بگیرد

ق 1 0 پاسخ 1399/4/22 -20:34

همانقدر که کشور و ملت از درخت برجام منتفع شدند درخت جدیدی که شیخ حسن می کارد مجددا بیش از برجام منتفع خواهند البته شایان ذکر است که ۵۷ درصدی ها در دو دوره ایشان را باغبان باغت آباد انتخاب و بیل و بیلچه را در اختیار ایشان قرار دادند .

بهروز صادقخبر 2 1 پاسخ 1399/4/22 -15:58

خبر فوری عزیز به عنوان یک ژورنالیست اگاه که در خصوص دولتمردان فعلی وگذشته تحلیل کردی لطفابا امار مشخص کنید که اگر این قرارداد 25 ساله با امریکا منعقد میشد یا اروپا وانگلیس چقدر فوایدشان فرق داشت ایا غربیها در شرایطی که چین وروسیه در مقابل ایران بودند چه مزایایی برای یک کشور تحریمی قایل بودند ما مید انیم که دراین تصمیمات استراتژیک نظام تصمیم ساز است ودولت مجری من بیطرفم ولی محق

صداقت(فعال مردمی) 1 7 پاسخ 1399/4/22 -15:42

سیاست وکینه ورزی اصلاح طلبان به سرکردگی روحانی باسیاست های غلط خودوکینه ای که نسبت به اصولگرایان داشتند.کاسه هاراسرمردم خوردکردند.هفت سال شیفته غرب بودند.بااینکه رهبری هشداردادندامریکا قابل اعتماد نیست.باخروج امریکاازبرجام ،رهبری فرمود اروپاهم خط امریکاست گول اروپانخورید،روحانی که نافش رادرتابعیت انگلیس بریده اند.گفتندشماهاسواد نداریدمابلدبم لاغری چطورهسته ای رادرست کنیم .دولت روحانی طوری درمقابل غرب نوکرانه حرف می زد که نماینده روسیه عصبانی شدکه چرا ایران ضمن دفاع از خودش اینطوری دربرابراروپاوامریکاباترس تصمیم می گیرد.روسیه اول کمرهمت بست ایران رایاری کندونجات دهدولی دیدچاهی که ازخودآب نداردهرچه روسیه توش آب بریزدفایده نداردخشک می شود همه ایران دوستان می دانند روحانی وتیمش ایران راهم ازداخل وهم در روایت باروسیه نابودکردندچون اقایون امریکاواروپاوطن دوم انهاست پس این هفت سال شعاربودفقط طوری عمل می کردند اربابانشان ناراضی نباشندوبس .عملکرد اقایون کشوررادرلبه پرتگاه قرارداده طوری که کلیت نظام درنظرمردم زیرسوال رفته واستکبارهم شعارنه شرقی ونه غربی را به چالش کشیده چرازمانی کشوراقتدارداشت این قرارداد بسته نشدمردم ازاین ناراحتندتمام قراردادهایی ننگین گذشته دراوج فروپاشی کشوربوده که به ضرر کشور بسته شده اند.قرارداد۲۵ساله لاچین خوب است اما چرا دراوج ناامیدی بسته می شود چرا خائنان دراوج اقتداراین قرارداد را نبستند

ایرانی 4 0 پاسخ 1399/4/22 -15:31

آمریکای ترامپ در همین مدت چهار سال نشان داده که برای رسیدن به هدف از گستردگی چالش ها در سراسر دنیا عقب نشینی نخواهد کرد پس چه با چین یا بی چین امریکا را باید جدی و سرسخت گرفت واگر بار دیگر ترامپ بر کاخ سفید مسلط شد چین در کنار ایران حاضر به هزینه دادن است ؟آمارهای اقتصادی این را تایید نمیکند .باز کردن رئوس مهم قرارداد برای مردم مهم است که در نشستهای اهل فن به بحث و مذاکره گذاشته شود.شاه کلید اقتصاد ایران نفت است که چین در این زمینه از جایگاه بالایی در جهان نسبت به غرب برخوردار نیست.زندگی مردم را به آینده نامعلوم گره نزنیم که تا همین جا هم فقر از درودیوار بالا میرود.

محمد 2 0 پاسخ 1399/4/22 -15:17

کل اقتصاد ایران500 میلیارد دلار هم نیست ان وقت اگر این 400 میلیارد دلار فقط برای سرمایه گذاری چین در ایران باشد ولی سرمایه گذاری برای ایران در چین متوصر نباشند از این 400 میلیارد دلار یک تفاهم نامه خیانتی استکه کشور را به سمت وابستگی به یک کشور دیگر می برد که حتی استقلال سیاسی را هم زیر سوال خواهد برد واین برخلاف سیاست کلی کشور است که باید اقتصاد ایران متنوع باشد در همکاری ها دولت را برکنار کنید تا بیشتر از این خسارت نزده به کشور

امیر 3 4 پاسخ 1399/4/22 -14:26

اگه تو این هشت سال تمرکز خودشو میزاشت رو اقتصاد و پتانسیل جوانان داخل کشور رو میساخت الان آفتابه به دست دنبال ۵+۱ روسیه و چین نمی افتاد یه نه ماه دیه گاو حسن روحانی میزاد بوش در میاد

از چی بگم برات 7 3 پاسخ 1399/4/22 -14:16

نمیدونم چی بگم و این تحلیل هاتون به درد خودتون میخوره. ما هیچ جایگاهدسیاسی در دنیا نداریم. این قرارداد هم فقط برای پر شدن جیب آقایون هست و تاراج ایران. هیچ نفعی از چین عاید ما مردم ایران تاکید میکنم ما مردم ایران نمیشه و نخواهد شد. چین فقط یک برند هستش و هیچ اعتبار نظامی و اقتصادی نداره. موارد اصلی اقتصاد چین وابستگی به آمریکا داره پس فقط یه تولهدسگ دیگه هست برای آمریکا تا با پارس کردناش و به این بهانه حضور نظامی آمریکایی ها توی دریای زرد و شرق آسیا تضمین بشه. حالا سوال من اینه وقتی میخوایم متضرر بشیم بهتر نیست مستقیم به شخص اول متضرر بشیم تا با واسطه گری و دلالی اشخاص دیگه؟ توافق با روسیه و چین و کشور های درجه دو اینچنینی هیچ سودی نداره. اگر میخوایم چوب حراج بزنیم به وطن حداقل به کسی بدیمش که پول کشورش ارز اول جهانه.

سیف الله مجیری 1 1 پاسخ 1399/4/22 -14:11

سلام، کلا شما همه چیز نمی گویم وارونه ولی یه جور دیگه می‌بینید، اصلا موضوع ومسائل اینجوری نیشت که شما می‌گویید بخدا چیز دیگریست بخدا جور دیگریست بس نیست این تحلیل‌های صدمن یه غاز بعد چل سال،

استعمار شدگان 5 1 پاسخ 1399/4/22 -14:05

روزی همین چینی ها مارو کباب میکنن میخورن باهاشون تجارت کنید اما نگذارید بیشتر از این پایشان به مملکت ما باز بشه همین الانم توی بندرعباس دارن با کشتی هر چی به تور میفته صید میکنن میبرن می خورن وای به روزی که دریا خالی از صید باشه اونوقت هست که مثل خون آشام میفتن به جان مردم

حامد 4 0 پاسخ 1399/4/22 -13:50

سوال اینجاست که چین بعد از این قرارداد چه کاری برای ما میتونه بکنه که الان نمیتونه بکنه ؟ الانم یه خاطر تحریمها نفت از ما نمیخره و معاملات مالی انجام نمیده حالا قرارداد امضاء کنه میره میذاره جلوی آمریکا میگه ببخشید من دیگه قرارداد دارم از الان با ایران کار میکنم ؟؟!! چین اگر ظرفیتی در تجارت با ایران میبینه چرا الان اقدامی نمیکنه ؟

امیرعلی 1 0 پاسخ 1399/4/22 -13:50

به کجا داریم ما معنای پشت پرده این قرارداد به نظرم مستعمره شدن ایران است

حاج حسن 6 1 پاسخ 1399/4/22 -13:43

کلید خودش هم به هیچ قفلی نخورد

حمید 19 9 پاسخ 1399/4/22 -13:42

پس چی شد سیاست نه غربی نه شرقی چین و روسیه کمونیست صد مرتبه بدتر از آمریکا هستن پس اگه قراره به دامن خارجی ها باز گردیم بهتره یکی جام زهر رو بنوشه وبا آمریکا کنار بیایم اینطوری حداقل خاک کشور رو دودستی تقدیم چینی ها نخواهیم کرد تا به زودی از شر روحانی خلاص شویم

ناشناس 1399/4/22 -15:41

مگه با امریکا قراداد نبستیم ؟برجام چی بود؟ خواسته ها و زور گویی امریکا تمامی ندارد . کل ایرانم بهشون بدین راضی نمیشن

اکبر 12 1 پاسخ 1399/4/22 -13:40

نصرمن الله وفتح القریب مرگ بر این دولت مردم فریب

یک پسر دانشجوی phd 2 6 پاسخ 1399/4/22 -12:14

شما بجای روحانی باشید چیکار میکنید ؟

علی 8 7 پاسخ 1399/4/22 -12:02

ترکمنچای چینی

یاکریم بابا 1399/4/22 -14:05

هزار رحمت به ترکمنچای اینا در چندین دهه اخیر نصف ایران را مادام العمر داده بودن به روسیه نصف جنوبی را هم دادن به چین چرا کشورهای کمونیستی بیشترین غارت را از ایران انجام میدن

حمیدپاپی 3 3 پاسخ 1399/4/22 -11:55

با سلام به نظر من دولت این قرارداد را یک ساله انجام دهد تا درصورت نتیجه مطلوب داشت بصورت یکساله تمدید شود.

اسد 4 2 پاسخ 1399/4/22 -11:45

با سلام و درود به خبرگزاری خبر فوری.ابتدا از ان خبرگزاری بخاطر انتقاد تندی که در خبر قبلی در این حوزه یعنی توافقنامه 25ساله داشتم پوزش می طلبم.اما بعد در خصوص همکاریهای راهبردی25ساله با چین معتقدم جایگاه پیگیری حقوقی این مسئله در ارکان مرتب نظام میباشد.بدیهی است که به عنوان یک شهروند از نمایندگان خود انتظار داشته باشیم که بر اساس وظیفه و سوگندی که در برابر خداوند رحمان و مردم ایران نموده اند و بر اساس منافع کشور،انقلاب و البته مردم عمل نمایند.بدیهی است ما اکثریت جامعه نه استراتزیک می اندیشیم و نه سواد اقتصاد کلان و نه تسلط کافی بر سیاست بین الملل.بنده به دلیل عملکرد در توافقنامه های بین المللی دولت روحانی خصوص در قضیه برجام،تقسیم اب خزر و قرار دادهای نفتی ترکمنستان،کنسرت و توتال و مشاهد نتایج بسیار سوئ انها به دولت روحانی و اهدافش بشدت مشکوک میباشم خصوصا وقتی این دولت بدون سبقه عملکرد خود در سال پایانی و با شتاب بدنبال توافق جدید میباشد.کمی انصاف وجود داشته باشد این موضع گیری بنده و هموطنانم قابل توجیه است. در ضمن از این بابت که ان خبرگزاری بظاهر و به هر بهانه ای به اقای احمدی نزاد میتازد و تحلیلها و گزارشهای نا عادلانه و نا منصفانه ارائه میدهد نا خشنودم. بدیهی است بنده به عنوان یکی از میلیونها علاقه مند به اقای احمدی نزاد هیچ سیقه اخوتی با ایشان نداریم و اگر از ایشان حمایت میکنیم بخاطر کارنامه اجرایی ایشان و مقایسه با رییسان جمهور پیش و بعد خود ایشان است. مجددا از برخورد تند و گزنده قبلی خود پوزش میطلبم.امیدوارم با همدلی همه احاد ملت ایران کشوری اباد،ازاد و انقلابی بسازیم.ممنون از حوصلتون.

علی 9 0 پاسخ 1399/4/22 -11:22

غلامرضا مصباحی‌مقدم عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: دلبستگی دولت به غرب بسیار روشن است، سند همکاری 25 ساله با چین هم بعد از این بود که رهبر انقلاب پیام خاصی و فرد خاصی را(به چین) فرستادند و با رئیس جمهوری چین گفت‌و‌گو کردند. تا پیش از این، این عزم در رفتار دولت ما دیده نشد.

هموطن 3 3 پاسخ 1399/4/22 -11:01

چهل سال دیگه می‌فهمیم چی بود!

09125483092 32 5 پاسخ 1399/4/22 -08:44

کشور ما ایران در سیاستهایش همیشه در حال فرار است . از غرب فراری شدیم به دامان روسیه که هیچ زمانی در کل تاریخ این کشور با کشورهای دیگر رابطه خوبی نداشته و همیشه بطرز شرم آوری بفکر منافع خودش است . در سوریه از ایران استفاده بیشمار برد جوانان ما را در سوریه شهید شدند که نقطه آخر آن شهادت قاسم سلیمانی بود و حتی در اینزمان هم روسیه کاری انجام نداد . کشور چین هم مانند روسیه است و نقطه آخر چون بعد از چین کسی وجود ندارد که به آن پناه ببریم . ایکاش سیاستهایمان مانند روسیه و چین بود که در حالی که با آمریکا و غرب در حال جنگ و جدال سیاسی و لفظی هستند ولی اقتصادشان در حال کار است و منفعت میبرند و حتی در مقابل آمریکا و اروپا باج هم میدهند ولی سیاستمداران ما سیاست بچه دبستانی ها را پیش گرفته اند سیاست قهر کردن و هر چی ما میگیم درسته . باید قبول کرد که در حال حاضر تمام دنیا بر علیه ما هستند و حتی خرید نفت چین از ما بسیار ناچیز و اندک است و آنهم برای گرفتن امتیاز از ایالات متحده نه برای ما

محمد 1399/4/22 -15:20

دنیای شما فرق دارد با دنیای واقع عالم ظاهرا هم طلبکار هم هستید وقتی توافق نامه برجام را به زیر کشیدن ولی عوض طلبکاری از طرف مقابل به خودی ها خورده می گیرید هرچند این برجام یک قرارداد خجالت اوری بود که دانش را تعلیق کرد به خاطر فروش نفت خودمان در ضمن در سوریه بخش غیر دولتی وارد شده و نه دولت و اگر مختص دولت بود نتیجه اش مشخص می بود

سوزان 29 7 پاسخ 1399/4/22 -08:34

آقای روحانی کلید مستعمرگی ایران به چین را تحویل میدهد

علی 1399/4/22 -14:18

مسئول اینهمه بدبختی خود سیدعلیه

نام آشنا 34 1 پاسخ 1399/4/22 -08:25

چرا کسی از جزئیات قرارداد25ساله چیزی نمی گویند ،تا مردم هم از جزئیات آن باخبر شوند؟

نسیم 1399/4/22 -14:15

دقیقا متن قرارداد و جزئیاتش مثل قرارداد با روسیه است . در قرارداد با روسها و بهره برداری از آب و خاک و جنگل و آفتاب و هوا و منابع زیرزمینی و روی زمینی نیم شمالی ایران (تقریبا تا اصفهان و کویر مرکزی ) ویکصدحلقه از چاههای نفت خوزستان و خلیج فارس و دریای عمان به آنها واگذار گردیده تا در مقابل تهدید مردم ایران روسیه از دولت ایران حمایت نماید و مقرر گشته در شورای حکام و مجامع بین المللی تمام قطعنامه ها را وتو نمایند فقط چین نسبت به روسیه داره ضرر میکنه چون قراردادش مدت دار است و باید هر سال میلیاردها تن کالای درجه نهم چینی را در قبال دریافت ارز به ایران ارسال نماید همچنین داروهایی که قرار است روی حیوانات آزموده شود را رایگان به ایرانی ها تجویز نموده و عواقب آن را زیر نظر بگیرند

خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks