از سینمای ۱۲۵ ساله اتیوپی چه می‌دانید؟


26 مهر 1399 - 23:47
5f8b1f7c55a65_5f8b1f7c55a69
سینما ۱۲۵ سال قبل وارد اتیوپی در شاخ آفریقا شد، اما هرگز نتوانست به بالندگی برسد و تنها جشنواره بین‌المللی آن، جشنواره‌ویژه فیلم‌های مستند با قدمتی کمتر از دو دهه است.

صنعت سینما در اتیوپی هنوز در مرحله نوزادی خود به سر می‌برد. البته در چند سال اخیر این کشور شاهد تعداد زیادی از فیلمسازان نسل جدید بوده است که مشغول تولید محصولات آماتور بوده‌اند و بعضاً نظر بینندگان زیادی را در اتیوپی به خود جلب کرده اند، با این حال  باید به روشنی اشاره کنیم که این تولیدات هیچ یک در حد استاندارد نیستند. این در حالی است که اتیوپی تنها ملت آفریقایی با خط خاص خود و تاریخچه میراث ادبی باستان است.

اما نکته تعجب آور این است که صنعت سینما تنها سه سال پس از نمایش اولین فیلم جهان در پاریس در ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵ توسط برادران لومیر به این کشور وارد شد. برخی از آثار مکتوب علمی، سال ورود نخستین تجهیزات فیلمبرداری به اتیوپی را ۲۶ سال بعد از این تاریخ و ساخت نخستین سالن سینما را ۱۹۲۳ میلادی ذکر کرده‌اند.

با این همه، فیلمسازی در اتیوپی طی این سال‌ها نتوانسته به بالندگی و بلوغ برسد.

تاریخچه هنر هفتم در کشور اتیوپی به دوره حاکمیت نظامیان به رهبری «منگستو هایله ماریام» باز می‌گردد و از سال ۱۹۷۵ به بعد به تدریج صنعت سینما در این کشور شکل گرفت. تنها سابقه‌ای که از سینما در دوره قبل از حکومت هایله ماریام در این کشور وجود دارد فیلم مستندی است که در دهه ۱۹۶۰ توسط فیلمسازی اتیوپیایی درباره فقر و گرسنگی مردم این کشور تهیه شد و با وجود کیفیت هنری پایین آن، به دلیل ترسیم صحنه‌های تکان‌دهنده‌ای از زندگی پر محنت و رنج مردم اتیوپی با استقبال شبکه‌های تلویزیونی غربی مواجه شد.

پس از استقرار نظامیان بر اتیوپی در سال ۱۹۷۴، هایله ماریام سانسور شدیدی را بر صنعت در حال رشد سینما حاکم ساخت و تلاش زیادی انجام داد تا آن را در خدمت اهداف کمونیستی خود و تبلیغ حاکمیت خویش قرار دهد، به همین دلیل نمایش فیلم‌هایی از شوروی رونق گرفت، هر چند رفته‌رفته از تعداد سالن‌های سینما کم شد.

با وجود محدودیت‌های دوره ۱۵ ساله رژیم هایله ماریام، سینمای اتیوپی به تدریج به پیشرفت‌های قابل توجهی نائل آمد و کارگردانان بزرگی همچون هایله گریما (Haile Gerimaa) فیلم‌های ارزشمندی در ارتباط با تاریخ و فرهنگ اتیوپی تولید کردند که سبب شهرت سینمای اتیوپی در سطح قاره آفریقا شد.

پس از سرنگونی هایله ماریام و به وجود آمدن آزادی نسبی در این کشور آفریقایی، فیلم‌های مستند و سینمایی متعددی در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی در اتیوپی تولید شدند و چند سینمای بزرگ مطابق با استانداردهای بین‌المللی نیز در آدیس آبابا و دیگر شهرهای بزرگ اتیوپی احداث شدند.

از سال ۲۰۰۰ به بعد، اتیوپی رشد چشمگیری در تولید فیلم‌های ویدئویی محلی داشته است. فیلم‌ها اکثر به زبان «امهری» زبان بومی مردم اتیوپی ساخته می‌شوند و برخی هم از زبان فرانسه بهره می‌گیرند.

سینما ۱۲۵ سال قبل وارد اتیوپی در شاخ آفریقا شد، اما هرگز نتوانست به بالندگی برسد و تنها جشنواره بین‌المللی آن، جشنواره‌ویژه فیلم‌های مستند با قدمتی کمتر از دو دهه است.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

5f8b1f7c55a65_5f8b1f7c55a69
26 مهر 1399 - 23:47

صنعت سینما در اتیوپی هنوز در مرحله نوزادی خود به سر می‌برد. البته در چند سال اخیر این کشور شاهد تعداد زیادی از فیلمسازان نسل جدید بوده است که مشغول تولید محصولات آماتور بوده‌اند و بعضاً نظر بینندگان زیادی را در اتیوپی به خود جلب کرده اند، با این حال  باید به روشنی اشاره کنیم که این تولیدات هیچ یک در حد استاندارد نیستند. این در حالی است که اتیوپی تنها ملت آفریقایی با خط خاص خود و تاریخچه میراث ادبی باستان است.

اما نکته تعجب آور این است که صنعت سینما تنها سه سال پس از نمایش اولین فیلم جهان در پاریس در ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵ توسط برادران لومیر به این کشور وارد شد. برخی از آثار مکتوب علمی، سال ورود نخستین تجهیزات فیلمبرداری به اتیوپی را ۲۶ سال بعد از این تاریخ و ساخت نخستین سالن سینما را ۱۹۲۳ میلادی ذکر کرده‌اند.

با این همه، فیلمسازی در اتیوپی طی این سال‌ها نتوانسته به بالندگی و بلوغ برسد.

تاریخچه هنر هفتم در کشور اتیوپی به دوره حاکمیت نظامیان به رهبری «منگستو هایله ماریام» باز می‌گردد و از سال ۱۹۷۵ به بعد به تدریج صنعت سینما در این کشور شکل گرفت. تنها سابقه‌ای که از سینما در دوره قبل از حکومت هایله ماریام در این کشور وجود دارد فیلم مستندی است که در دهه ۱۹۶۰ توسط فیلمسازی اتیوپیایی درباره فقر و گرسنگی مردم این کشور تهیه شد و با وجود کیفیت هنری پایین آن، به دلیل ترسیم صحنه‌های تکان‌دهنده‌ای از زندگی پر محنت و رنج مردم اتیوپی با استقبال شبکه‌های تلویزیونی غربی مواجه شد.

پس از استقرار نظامیان بر اتیوپی در سال ۱۹۷۴، هایله ماریام سانسور شدیدی را بر صنعت در حال رشد سینما حاکم ساخت و تلاش زیادی انجام داد تا آن را در خدمت اهداف کمونیستی خود و تبلیغ حاکمیت خویش قرار دهد، به همین دلیل نمایش فیلم‌هایی از شوروی رونق گرفت، هر چند رفته‌رفته از تعداد سالن‌های سینما کم شد.

با وجود محدودیت‌های دوره ۱۵ ساله رژیم هایله ماریام، سینمای اتیوپی به تدریج به پیشرفت‌های قابل توجهی نائل آمد و کارگردانان بزرگی همچون هایله گریما (Haile Gerimaa) فیلم‌های ارزشمندی در ارتباط با تاریخ و فرهنگ اتیوپی تولید کردند که سبب شهرت سینمای اتیوپی در سطح قاره آفریقا شد.

پس از سرنگونی هایله ماریام و به وجود آمدن آزادی نسبی در این کشور آفریقایی، فیلم‌های مستند و سینمایی متعددی در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی در اتیوپی تولید شدند و چند سینمای بزرگ مطابق با استانداردهای بین‌المللی نیز در آدیس آبابا و دیگر شهرهای بزرگ اتیوپی احداث شدند.

از سال ۲۰۰۰ به بعد، اتیوپی رشد چشمگیری در تولید فیلم‌های ویدئویی محلی داشته است. فیلم‌ها اکثر به زبان «امهری» زبان بومی مردم اتیوپی ساخته می‌شوند و برخی هم از زبان فرانسه بهره می‌گیرند.

منبع: فارس

72

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks
پیشنهاد ما