به مناسبت شهادت مولی الموحدین امام علی (ع)؛

از مولایمان درس بگیریم/ برخورد امام علی(ع) با مدیران فاسد چگونه بوده است؟


6 خرداد 1398 - 04:00
filemanager/6/57504389
هيهات كه هواى نفس بر من چيره گردد و حرص و طمع مرا وا دارد كه طعامهاى لذيذ برگزينم، در حالى كه در «حجاز» يا «يمامه» كسى باشد كه به قرص نانى نرسد و يا هرگز شكمى سير نخورد.

به گزارش خبر فوری، حضرت علی(ع) نمونه واقعی مبارزه با فساد اقتصادی است. اصلی ترین هدف ایشان در طول پنج سال خلافتشان، مبارزه با فساد طبقه اشرافی تازه به قدرت رسیده در جامعه اسلامی بوده است. ایشان در جامعه ای می‌زیست که از ارزشهای انسانی و اسلامی زمان پیغمبر(ص) دور شده و برابری و انصاف و ساده زیستی عملا از بین افراد و خانواده ها به دور افتاده بود.

حضرت علی(ع) به همین طریق با برخی مدیران و کارگزاران فاسد و اختلاس گر روبرو بوده است. عکس العمل ایشان در مقابل این افراد مثال زدنی است. امیرالمومنین(ع) اکثر این افراد را عزل کرد و با اینکه می‌دانست سفره معاویه و بذل و بخشهای حرامش پهن است و یارانش می‌توانند به راحتی جذب جبهه شام شوند، اما در مقابل آنها کوتاه نیامد.

چند نامه ایشان به مدیرانی که از بیت المال استفاده کرده اند به خوبی این نگاه را نشان می‌دهد.

نامه 41 نهج البلاغه گویای این تصویر است. در اینکه مخاطب در این نامه چه شخصى بوده است بعضى از شارحان زحمت تعیین او را از دوش خود برداشته و به صورت اجمال از آن گذشته اند. ولى آن گونه که از بلاذرى در انساب الاشراف و ابن دمشقى در جواهرالمطالب استفاده مى شود، مخاطب این نامه عبدالله بن عباس است که در آن زمان فرماندار بصره بوده است.

ولى بعضى از شارحان نهج البلاغه در اینکه نامه خطاب به ابن عباس باشد تردید کرده و مقام او را به شهادت تاریخ از این والاتر شمرده اند که مرتکب چنین اعمالى شده باشد و لذا مخاطب را عبیدالله (برادر ابن عباس) دانسته اند.

در متن این نامه آمده است: "از تو خبرى به من رسيد. اگر چنان باشد، كه خبر داده اند، پروردگارت را خشمگين ساخته اى و بر امام خود عصيان ورزيده اى و امانت را خوار و بى مقدار شمرده اى. مرا خبر داده اند، كه زمين را از محصول عارى كرده اى و هر چه در زير پايت بوده، برگرفته اى و هر چه به دستت آمده، خورده اى. حساب خود را نزد من بفرست و بدان كه حساب كشيدن خدا از حساب كشيدن آدميان شديدتر است."

امیرالمومنین علی(ع) در نامه‌ای دیگر هم حاکم فوق را مورد خطاب قرار داده و سرزنش  می‌کند:

"پس از ياد خدا و درود ؛ همانا من تو را در امانت خود شركت دادم، و همراز خود گرفتم، و هيچ يك از افراد خاندانم براى يارى و مدد كارى، و امانت دارى، چون تو مورد اعتمادم نبود. آن هنگام كه ديدى روزگار بر پسر عمويت سخت گرفته، و دشمن به او هجوم آورده، و امانت مسلمانان تباه گرديده، و امّت اختيار از دست داده، و پراكنده شدند، پيمان خود را با پسر عمويت دگرگون ساختى، و همراه با ديگرانى كه از او جدا شدند فاصله گرفتى، تو هماهنگ با ديگران دست از يارى ‏اش كشيدى، و با ديگر خيانت كنندگان خيانت كردى. نه پسر عمويت را يارى كردى، و نه امانت‏ها را رساندى. گويا تو در راه خدا جهاد نكردى و برهان روشنى از پروردگارت ندارى، و گويا براى تجاوز به دنياى اين مردم نيرنگ مى ‏زدى، و هدف تو آن بود كه آنها را بفريبى و غنائم و ثروت‏هاى آنان را در اختيار گيرى، پس آنگاه كه فرصت خيانت يافتى شتابان حمله ‏ور شدى، و با تمام توان اموال بيت المال را كه سهم بيوه زنان و يتيمان بود، چونان گرگ گرسنه‏
اى كه گوسفند زخمى يا استخوان شكسته‏ اى را مى‏ ربايد، به يغما بردى، و آنها را به سوى حجاز با خاطرى آسوده، روانه كردى، بى آن كه در اين كار احساس گناهى داشته باشى.

دشمنت بى پدر باد، گويا ميراث پدر و مادرت را به خانه میبرى سبحان اللّه‏...
آيا به معاد ايمان ندارى و از حسابرسى دقيق قيامت نمى ‏ترسى اى كسى كه در نزد ما از خردمندان بشمار مى ‏آمدى، چگونه نوشيدن و خوردن را بر خود گوارا كردى در حالى كه مى‏ دانى حرام مى ‏خورى و حرام مى‏ نوشى چگونه با اموال يتيمان و مستمندان و مؤمنان و مجاهدان راه خدا، كنيزان مى‏ خرى و با زنان ازدواج مى كنى كه خدا اين اموال را به آنان وا گذاشته، و اين شهرها را به دست ايشان امن فرموده است .
پس از خدا بترس، و اموال آنان را باز گردان، و اگر چنين نكنى و خدا مرا فرصت دهد تا بر تو دست يابم، تو را كيفر خواهم كرد، كه نزد خدا عذر خواه من باشد، و با شمشيرى تو را مى ‏زنم كه به هر كس زدم وارد دوزخ گرديد. سوگند به خدا اگر حسن و حسين چنان مى ‏كردند كه تو انجام دادى، از من روى خوش نمى ‏ديدند و به آرزو نمى‏ رسيدند تا آن كه حق را از آنان باز پس ستانم، و باطلى را كه به دستم پديد آمده نابود سازم. به پروردگار جهانيان سوگند، اگر آنچه كه تو از اموال مسلمانان به نا حق بردى، بر من حلال بود، خشنود نبودم كه آن را ميراث باز ماندگانم قرار دهم، پس دست نگهدار و انديشه نما، فكر كن كه به پايان زندگى رسيده ‏اى، و در زير خاك‏ها پنهان شده، و اعمال تو را بر تو عرضه داشتند، آنجا كه ستمكار با حسرت فرياد مى‏ زند، و تباه كننده عمر و فرصت‏ها، آرزوى بازگشت دارد امّا راه فرار و چاره مسدود است.

 

وصف زیبای امیرالمومنین(ع) از سبک زندگی خود

امام علی(ع)خود اهل عمل به واجباتی بود که به دیگران دیکته می‌کرده است. ایشان در یکی از نامه‌هایشان  سبک زندگی و حکومت داری خود را به خوبی شرح می‌دهند. این نامه خطاب به عثمان بن حنيف انصارى، فرماندار وقت بصره نگاشته شده است. معروف  است که عثمان در آن زمان دعوت مهمانى اشراف زاده و  سرمايه دار از مردم بصره را پذيرفت. امیرالمومنین(ع) از این موضوع خبردار شد و نامه زیر را خطاب به بن حنیف نگاشت:

"پس از ياد خدا و درود اى پسر حنيف، به من گزارش دادند كه مردى از سرمايه داران بصره، تو را به مهمانى خويش فرا خواند و تو به سرعت به سوى آن شتافتى خوردنى هاى رنگارنگ براى تو آوردند و كاسه هاى پر از غذا پى در پى جلوى تو نهادند.
گمان نمى كردم مهمانى مردمى را بپذيرى كه نيازمندانشان با ستم محروم شده، و ثروتمندانشان بر سر سفره دعوت شده اند، انديشه كن در كجايى و بر سر كدام سفره مى خورى. پس آن غذايى كه حلال و حرام بودنش را نمى دانى دور بيفكن، و آنچه را به پاكيزگى و حلال بودنش يقين دارى مصرف كن.

آگاه باش هر پيروى را امامى است كه از او پيروى مى كند، و از نور دانشش روشنى مى گيرد.
آگاه باش امام شما از دنياى خود به دو جامه فرسوده و دو قرص نان رضايت داده است، بدانيد كه شما توانايى چنين كارى را نداريد امّا با پرهيزكارى و تلاش فراوان و پاكدامنى و راستى، مرا يارى دهيد.
پس سوگند به خدا من از دنياى شما طلا و نقره اى نيندوخته، و از غنيمت هاى آن چيزى ذخيره نكرده ام، بر دو جامه كهنه ام جامه اى نيفزودم.
و از زمين دنيا حتى يك وجب در اختيار نگرفتم و دنياى شما در چشم من از دانه تلخ درخت بلوط ناچيزتر است. آرى از آنچه آسمان بر آن سايه افكنده، فدك در دست ما بود كه مردمى بر آن بخل ورزيده، و مردمى ديگر سخاوتمندانه از آن چشم پوشيدند، و بهترين داور خداست.
مرا با فدك و غير فدك چه كار در حالى كه جايگاه فرداى آدمى گور است، كه در تاريكى آن، آثار انسان نابود و اخبارش پنهان مى گردد، گودالى كه هر چه بر وسعت آن بيفزايند، و دست هاى گور كن فراخش نمايد، سنگ و كلوخ آن را پر كرده، و خاك انباشته رخنه هايش را مسدود كند.

من نفس خود را با پرهيزكارى مى پرورانم، تا در روز قيامت كه هراسناك ترين روزهاست در أمان، و در لغزشگاه هاى آن ثابت قدم باشد.
من اگر مى خواستم، مى توانستم از عسل پاك، و از مغز گندم، و بافته هاى ابريشم، براى خود غذا و لباس فراهم آورم، امّا هيهات كه هواى نفس بر من چيره گردد، و حرص و طمع مرا وا دارد كه طعامهاى لذيذ بر گزينم، در حالى كه در «حجاز» يا «يمامه» كسى باشد كه به قرص نانى نرسد، و يا هرگز شكمى سير نخورد، يا من سير بخوابم و پيرامونم شكم هايى كه از گرسنگى به پشت چسبيده، و جگرهاى سوخته وجود داشته باشد، يا چنان باشم كه شاعر گفت: اين درد تو را بس كه شب را با شكم سير بخوابى و در اطراف تو شكم هايى گرسنه و به پشت چسبيده باشند.
آيا به همين رضايت دهم كه مرا امير المؤمنين عليه السلام خوانند و در تلخى هاى روزگار با مردم شريك نباشم و در سختى هاى زندگى الگوى آنان نگردم؟

اکنون نظر شما چیست؟ آیا روش امروز ما شباهتی به عملکرد امام علی(ع) دارد؟ به نظر شما ما چگونه می‌توانیم از گسترش مانند علی(ع) عمل نماییم و آیا اصولا بازگشت به دوران مولایمان در این دوره پر زرق و برق ممکن است؟ نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.

 

هيهات كه هواى نفس بر من چيره گردد و حرص و طمع مرا وا دارد كه طعامهاى لذيذ برگزينم، در حالى كه در «حجاز» يا «يمامه» كسى باشد كه به قرص نانى نرسد و يا هرگز شكمى سير نخورد.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

filemanager/6/57504389
6 خرداد 1398 - 04:00

به گزارش خبر فوری، حضرت علی(ع) نمونه واقعی مبارزه با فساد اقتصادی است. اصلی ترین هدف ایشان در طول پنج سال خلافتشان، مبارزه با فساد طبقه اشرافی تازه به قدرت رسیده در جامعه اسلامی بوده است. ایشان در جامعه ای می‌زیست که از ارزشهای انسانی و اسلامی زمان پیغمبر(ص) دور شده و برابری و انصاف و ساده زیستی عملا از بین افراد و خانواده ها به دور افتاده بود.

حضرت علی(ع) به همین طریق با برخی مدیران و کارگزاران فاسد و اختلاس گر روبرو بوده است. عکس العمل ایشان در مقابل این افراد مثال زدنی است. امیرالمومنین(ع) اکثر این افراد را عزل کرد و با اینکه می‌دانست سفره معاویه و بذل و بخشهای حرامش پهن است و یارانش می‌توانند به راحتی جذب جبهه شام شوند، اما در مقابل آنها کوتاه نیامد.

چند نامه ایشان به مدیرانی که از بیت المال استفاده کرده اند به خوبی این نگاه را نشان می‌دهد.

نامه 41 نهج البلاغه گویای این تصویر است. در اینکه مخاطب در این نامه چه شخصى بوده است بعضى از شارحان زحمت تعیین او را از دوش خود برداشته و به صورت اجمال از آن گذشته اند. ولى آن گونه که از بلاذرى در انساب الاشراف و ابن دمشقى در جواهرالمطالب استفاده مى شود، مخاطب این نامه عبدالله بن عباس است که در آن زمان فرماندار بصره بوده است.

ولى بعضى از شارحان نهج البلاغه در اینکه نامه خطاب به ابن عباس باشد تردید کرده و مقام او را به شهادت تاریخ از این والاتر شمرده اند که مرتکب چنین اعمالى شده باشد و لذا مخاطب را عبیدالله (برادر ابن عباس) دانسته اند.

در متن این نامه آمده است: "از تو خبرى به من رسيد. اگر چنان باشد، كه خبر داده اند، پروردگارت را خشمگين ساخته اى و بر امام خود عصيان ورزيده اى و امانت را خوار و بى مقدار شمرده اى. مرا خبر داده اند، كه زمين را از محصول عارى كرده اى و هر چه در زير پايت بوده، برگرفته اى و هر چه به دستت آمده، خورده اى. حساب خود را نزد من بفرست و بدان كه حساب كشيدن خدا از حساب كشيدن آدميان شديدتر است."

امیرالمومنین علی(ع) در نامه‌ای دیگر هم حاکم فوق را مورد خطاب قرار داده و سرزنش  می‌کند:

"پس از ياد خدا و درود ؛ همانا من تو را در امانت خود شركت دادم، و همراز خود گرفتم، و هيچ يك از افراد خاندانم براى يارى و مدد كارى، و امانت دارى، چون تو مورد اعتمادم نبود. آن هنگام كه ديدى روزگار بر پسر عمويت سخت گرفته، و دشمن به او هجوم آورده، و امانت مسلمانان تباه گرديده، و امّت اختيار از دست داده، و پراكنده شدند، پيمان خود را با پسر عمويت دگرگون ساختى، و همراه با ديگرانى كه از او جدا شدند فاصله گرفتى، تو هماهنگ با ديگران دست از يارى ‏اش كشيدى، و با ديگر خيانت كنندگان خيانت كردى. نه پسر عمويت را يارى كردى، و نه امانت‏ها را رساندى. گويا تو در راه خدا جهاد نكردى و برهان روشنى از پروردگارت ندارى، و گويا براى تجاوز به دنياى اين مردم نيرنگ مى ‏زدى، و هدف تو آن بود كه آنها را بفريبى و غنائم و ثروت‏هاى آنان را در اختيار گيرى، پس آنگاه كه فرصت خيانت يافتى شتابان حمله ‏ور شدى، و با تمام توان اموال بيت المال را كه سهم بيوه زنان و يتيمان بود، چونان گرگ گرسنه‏
اى كه گوسفند زخمى يا استخوان شكسته‏ اى را مى‏ ربايد، به يغما بردى، و آنها را به سوى حجاز با خاطرى آسوده، روانه كردى، بى آن كه در اين كار احساس گناهى داشته باشى.

دشمنت بى پدر باد، گويا ميراث پدر و مادرت را به خانه میبرى سبحان اللّه‏...
آيا به معاد ايمان ندارى و از حسابرسى دقيق قيامت نمى ‏ترسى اى كسى كه در نزد ما از خردمندان بشمار مى ‏آمدى، چگونه نوشيدن و خوردن را بر خود گوارا كردى در حالى كه مى‏ دانى حرام مى ‏خورى و حرام مى‏ نوشى چگونه با اموال يتيمان و مستمندان و مؤمنان و مجاهدان راه خدا، كنيزان مى‏ خرى و با زنان ازدواج مى كنى كه خدا اين اموال را به آنان وا گذاشته، و اين شهرها را به دست ايشان امن فرموده است .
پس از خدا بترس، و اموال آنان را باز گردان، و اگر چنين نكنى و خدا مرا فرصت دهد تا بر تو دست يابم، تو را كيفر خواهم كرد، كه نزد خدا عذر خواه من باشد، و با شمشيرى تو را مى ‏زنم كه به هر كس زدم وارد دوزخ گرديد. سوگند به خدا اگر حسن و حسين چنان مى ‏كردند كه تو انجام دادى، از من روى خوش نمى ‏ديدند و به آرزو نمى‏ رسيدند تا آن كه حق را از آنان باز پس ستانم، و باطلى را كه به دستم پديد آمده نابود سازم. به پروردگار جهانيان سوگند، اگر آنچه كه تو از اموال مسلمانان به نا حق بردى، بر من حلال بود، خشنود نبودم كه آن را ميراث باز ماندگانم قرار دهم، پس دست نگهدار و انديشه نما، فكر كن كه به پايان زندگى رسيده ‏اى، و در زير خاك‏ها پنهان شده، و اعمال تو را بر تو عرضه داشتند، آنجا كه ستمكار با حسرت فرياد مى‏ زند، و تباه كننده عمر و فرصت‏ها، آرزوى بازگشت دارد امّا راه فرار و چاره مسدود است.

 

وصف زیبای امیرالمومنین(ع) از سبک زندگی خود

امام علی(ع)خود اهل عمل به واجباتی بود که به دیگران دیکته می‌کرده است. ایشان در یکی از نامه‌هایشان  سبک زندگی و حکومت داری خود را به خوبی شرح می‌دهند. این نامه خطاب به عثمان بن حنيف انصارى، فرماندار وقت بصره نگاشته شده است. معروف  است که عثمان در آن زمان دعوت مهمانى اشراف زاده و  سرمايه دار از مردم بصره را پذيرفت. امیرالمومنین(ع) از این موضوع خبردار شد و نامه زیر را خطاب به بن حنیف نگاشت:

"پس از ياد خدا و درود اى پسر حنيف، به من گزارش دادند كه مردى از سرمايه داران بصره، تو را به مهمانى خويش فرا خواند و تو به سرعت به سوى آن شتافتى خوردنى هاى رنگارنگ براى تو آوردند و كاسه هاى پر از غذا پى در پى جلوى تو نهادند.
گمان نمى كردم مهمانى مردمى را بپذيرى كه نيازمندانشان با ستم محروم شده، و ثروتمندانشان بر سر سفره دعوت شده اند، انديشه كن در كجايى و بر سر كدام سفره مى خورى. پس آن غذايى كه حلال و حرام بودنش را نمى دانى دور بيفكن، و آنچه را به پاكيزگى و حلال بودنش يقين دارى مصرف كن.

آگاه باش هر پيروى را امامى است كه از او پيروى مى كند، و از نور دانشش روشنى مى گيرد.
آگاه باش امام شما از دنياى خود به دو جامه فرسوده و دو قرص نان رضايت داده است، بدانيد كه شما توانايى چنين كارى را نداريد امّا با پرهيزكارى و تلاش فراوان و پاكدامنى و راستى، مرا يارى دهيد.
پس سوگند به خدا من از دنياى شما طلا و نقره اى نيندوخته، و از غنيمت هاى آن چيزى ذخيره نكرده ام، بر دو جامه كهنه ام جامه اى نيفزودم.
و از زمين دنيا حتى يك وجب در اختيار نگرفتم و دنياى شما در چشم من از دانه تلخ درخت بلوط ناچيزتر است. آرى از آنچه آسمان بر آن سايه افكنده، فدك در دست ما بود كه مردمى بر آن بخل ورزيده، و مردمى ديگر سخاوتمندانه از آن چشم پوشيدند، و بهترين داور خداست.
مرا با فدك و غير فدك چه كار در حالى كه جايگاه فرداى آدمى گور است، كه در تاريكى آن، آثار انسان نابود و اخبارش پنهان مى گردد، گودالى كه هر چه بر وسعت آن بيفزايند، و دست هاى گور كن فراخش نمايد، سنگ و كلوخ آن را پر كرده، و خاك انباشته رخنه هايش را مسدود كند.

من نفس خود را با پرهيزكارى مى پرورانم، تا در روز قيامت كه هراسناك ترين روزهاست در أمان، و در لغزشگاه هاى آن ثابت قدم باشد.
من اگر مى خواستم، مى توانستم از عسل پاك، و از مغز گندم، و بافته هاى ابريشم، براى خود غذا و لباس فراهم آورم، امّا هيهات كه هواى نفس بر من چيره گردد، و حرص و طمع مرا وا دارد كه طعامهاى لذيذ بر گزينم، در حالى كه در «حجاز» يا «يمامه» كسى باشد كه به قرص نانى نرسد، و يا هرگز شكمى سير نخورد، يا من سير بخوابم و پيرامونم شكم هايى كه از گرسنگى به پشت چسبيده، و جگرهاى سوخته وجود داشته باشد، يا چنان باشم كه شاعر گفت: اين درد تو را بس كه شب را با شكم سير بخوابى و در اطراف تو شكم هايى گرسنه و به پشت چسبيده باشند.
آيا به همين رضايت دهم كه مرا امير المؤمنين عليه السلام خوانند و در تلخى هاى روزگار با مردم شريك نباشم و در سختى هاى زندگى الگوى آنان نگردم؟

اکنون نظر شما چیست؟ آیا روش امروز ما شباهتی به عملکرد امام علی(ع) دارد؟ به نظر شما ما چگونه می‌توانیم از گسترش مانند علی(ع) عمل نماییم و آیا اصولا بازگشت به دوران مولایمان در این دوره پر زرق و برق ممکن است؟ نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.

 

38

نظرات 38
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
شیخ 0 0 پاسخ 1400/2/14 -17:28

گاندی بخوبی به گفته های مولاعلی عمل کرد سردمداران مابه روش معاویه ویزیدعمل میکنند

جمالی 1 0 پاسخ 1400/2/14 -12:54

اگر اسوه عدل علی ع امروز حاکم بود به جای برخورد با پادوها وفرعی ها قطعا با علت ها وعوامل اصلی برخورد می کرد ، اگر علی ع بود به جای برخورد با عیسی شریفی ها با اربابان و روسای اصلی انها برخورد می کرد ، اگر علی ع بود هرگز به ان که حتی در مظان تهمت واشتباه بود مسئولیت نمی سپرد ، اگر علی ع بود هر گز وزیر صنایع را بعدازاستیضاح وزیر رفاه وتامین اجتماعی نمی کرد ، اگر علی ع بود هرگزبه انها که فرزندان ودامادها و نزدیکان شان به ناحق دست در کیسه بیت المال کرده و با رانت و ویژه خواری صاحب مال ومکنت شده اند مسئولیت نمی داد ، اگر علی ع بود امروز ثروت واملاک نامرئی بنیاد مستضعفان وبنیاد پانزده خرداد و ستاد اجرایی وتولیت استان های مقدسه و... مورد سوء استفاده مشتی ویژه خوار برخوردار از قدرت نبود و....

هم وطن/ شهروند 0 0 پاسخ 1400/2/14 -11:29

دوستان : روزی به ازجان گذشتگان هم وطن انقلابی ایرانی _______ وعده آب و نان مجانی _ نفت مجانی _ برق مجانی _ گاز مجانی _ و خیلی چیزهای دیگر دادند . خوب حالا برعکس . مجانی که نشد هیچ _ 1000 برابر بلکه بیشتر هم گیرانی به بار آمد _- خوب حالا به نظر شوما باید بریم از بالای پول عابر خود را به پایین پرت کنیم . دوروست میشه ؟ باباجان صبر داشته باشید . شاید 40 سال دوم بهتر بشه . اینقدر حیرص نخورید .

رفراندم 0 0 پاسخ 1400/2/14 -11:28

پس ،حضرت علی (ع)هم بخاطر مبارزه با فساد شهید شد،،یعنی آن زمان هم از نزدیکان ایشان (که اسمی از آنها نبردند)یا منسوبان ایشان مفسد بودند یا عادل نبودند ،؟؟!!بنده ی خاص خدا چون واقعا خواهان مبارزه با فساد بود ،بیش از پنج سال حکومت نکرد،وگر نه حداقل بایست عدل علی چنان گسترده میشد که تا این زمان وسعت پیدا میکرد ،،ولی هنوز هم دنبال اجرای عدالت علی می گردیم و پیدایش نمی کنیم،،یک سوال آیا هرکس مخالف ولایت علی (ع)بود ،ایشان ،او را سرکوب میکرد و از بین میبرد؟؟؟؟

بد 0 0 پاسخ 1400/2/14 -11:04

اعتماد وروح مردم را از بین بردین همه این محاکمه ها الکیه دارایی شان سرجاشه کارشان زندان هم که هتل لوکس دوروزه بعد سر پست بهترمردم می فهمند

رد 0 0 پاسخ 1400/2/14 -11:02

اگر تو مملکت واقعا با مفسد بر خورد می شد این همه زیاد نمی شدن اگر چندتا از اول اعدام می شدن یا تو زندان کنا بقیه مجرمین می پوسیدن تمام اموالشان گرفته می شد این همه زیاد نمی شد خجالت داره تو حکومت اسلامی این همه غارت از جانب افراد مسعول باشه

شهرام.ر 5 1 پاسخ 1400/2/14 -10:04

این مدیران و مسئولان مملکت با این مقاله ها بیدار نمیشن . واسه بیدار کردن اینا شخصی مثل رضا شاه کبیر لازمه که چند تاشون رو بندازه تو تنور . بقیه بلافاصله مومن و تواب میشن .

ناشناس 1 0 پاسخ 1400/2/14 -09:52

چه خوش گفت شهریار کار اکر درکف نا اهل خدا نشناس است اهل داند چه با کارشناسان گذرد

مورچه 5 2 پاسخ 1400/2/14 -09:16

عدالت دردستهای مردم هرجامعه ای است .امروزروز عدالت یعنی عدم رای هرکس رای دهد بخودودیگران ظلم میکند

x 4 1 پاسخ 1400/2/14 -08:12

اینا برای ما بدبخت و بیچاره های تاریخ نوشته شده ،ظلم و فساد حکومتو فرا گرفته و هر روز بدتر از دیروز می شود ، سال ها در مساجد و حسینیه ها این جملات تکرار شدند و حکومتشان برعکس، ظالمتر و ما مردم بدبختر شدیم وپیر شدیم ...

مسعود 1 1 پاسخ 1398/3/7 -10:18

اعدام شخص خاطی با هر مقدار فساد ولو اندک مصادره کلیه اموال خود و بستگان درجه یک البته چون کسانی که باید این قوانین را اعلام و اجرا کنند پای خودشان یا بستگانشان در بین است هیچگاه برخوردی صورت نمیگیرد فقط ملتی را سر کار گذاشتند

ملت 3 0 پاسخ 1398/3/7 -07:45

تا وقتی که شکایت حضرت عباس رو پیش خدا میبری وبالعکس وقتی که ما مدیردزد رو از جایی به جای بهترمیفرستیم وقتی که به فلان اقا که معلوم نیست ثروتش از رانت بوده اختلاس بوده دزدی بوده جایزه بهترین مدیر میدیم وقتی که هنوز معنی واقعی خصوصی سازی رو درک نکردیم از خصوصی سازی فقط برده داری و حق کارگر رو خوردن یادگرفتیم وکم فروشی گران فروشی بدون نظارت یادگرفتیم وقتی که پدر خونواده سالم باشه بچه ها هم سالمن وقتی ما ریس جمهورمشکل دار انتخاب میکنیم اونم توسط یه عده سلبریتی بی سواد که خود این مردم ادمشون کردن باید از همین مردم دزد بوجود بیاد مردم هستن که حکومت رو اداره میکنن مردم هستن دزد انتخاب میکنن مردم هستن کودن میشن جنس گرون میخرن مردم هستن میترسن اعتراض به نحوه حکومت داری ندارن

جعفر نظری 3 0 پاسخ 1398/3/7 -06:55

سلام اگر مملکتی سالم می خواهیم باید قید ملاحظه ها را بزنیم و علی وار عمل کنیم در همه جوانب از مسولیت دادن تا برخورد قاطع با دزدان بیت المال تا آشنا بازی ها،و مثلا ناظرین و کار فرمایان وپیمانکاران که عمده مشکلات کشور را متوجه است مثلا برای اجرای یک جاده از قبیل زیرسازی،آسفالت و.... چقدر به کشور زیان میرسد و راحت تایید میشود وپس از دو یا سه سال انگار آن جاده را شخم زدند ار طول و عرض و قطر ان بگیر تا زیر سازی کم میگذارند وراحت تایید می شود ود این خصوص حضرت به مالک می نویسد بر کارگزارانت ناظرانی وبر ناظرانت ناظرانی بگمار که عدم بازرسی ونظارت چه برسر این کشور آورده است

db 3 0 پاسخ 1398/3/6 -23:53

مقایسه با امام علی کار درستی نیست ، اینها در آن حد و اندازه نیستند که بشه مقایسه کرد . اینها رانت ، دزدی ، چپاول و... را می فهمند. باید با حکومت نظام شاهنشاهی مقایسه بشه . ببینیم حکومت اسلامی چند مرده حلاجه

اشنا 0 1 پاسخ 1398/3/6 -23:48

عدالت علی قابل قیاس با هیچ عدالتی در دنیا نیست . عدالت کشور ما از عدالت زمان عمر هم بدتر است . حداقل زمان عمر پولشویی نبود . حالا هم پولشویی هست هم خیانت

علی مرادی 3 0 پاسخ 1398/3/6 -21:58

راه و روش علی ع را در حکومت داری بکار ببندیم اگر واقعا شیعه علی ع هستیم .

بینام 6 0 پاسخ 1398/3/6 -20:10

مفسدان اقتصادی چه کسانی هستند؟ مردم که دارند ازگرسنگی وفشاراقتصادی تلف میشوند فیش حقوقی امام علی رانمایش دادید میزان دارایی مسئولان راقبل وبعد از انقلاب هم مشخص نمایید لطفا تاشفاف سازی صورت گیرد ومردم باتکیه بر جمله مولایمان علی(ع)بشناسند چه کسانی بهشان خیانت کردند وچه کسانی خدمت

X 3 0 پاسخ 1398/3/6 -16:01

باید چوب تو ........ مفسدان اقتصادی کرد ولا غیر.......

علی 5 0 پاسخ 1398/3/6 -15:10

اینکه بگوییم همه مسئولین فاسدند با سنت خدا جور نیست چون خدا در قرآن فرموده خوب وبدهمیشه مخلوط است حق وباطل همیشه ممزوج در همند واین دوبه آسانی تفکیک پذیر نیست مگر به آتش مگر به یک حرکت غیر قابل تصور وقوی اینکه بخواهیم با ماست مالی وفیلم بازی کردن ویا بزرگنمایی مبارزه سطحی خودمان با فساد انتظار رضایت مردم وتحقق عدالت علوی را داشته باشیم امکان ندارد، اینکه بگوییم اینقدر این مبلغ ناچیز را کش ندهید ویا مبارزه با فساد را فقط خلاصه در نصیحت وپند واندر بکنیم اصلا نتیجه بخش نیست باید مثل مولا اول از خودمان از برادرمان عقیل از خانواده ی خودمان شروع کنیم تا حساب کار دست بقیه بیاید باید از نیروهای تحت امر خودمان از سپاه واز اولین فرمانده واختلاسگر سپاه شروع کنیم که الان رییس بنیاد مستضعفان است ونوزده میلیون حقوق میگیرد. باید از قوه قضاییه وقاضی شروع کنیم که رشوه نگیرد وحق را ناحق نکند ،باید از ضابط قضایی شروع کنیم ونیروی انتظامی که در خیلی جاها تا رشوه نگیرد پیگیری نمیکند اگر نمکی نباید میگندید درست شد وتعویض شد میتوان بازدن آن به سایر اجزای نظام .آنهارا هم از گندیدن وفساد حفظ کرد وگرنه آن حرکت قوی وآتش جدا کننده حق وباطل وخالص وناخالص توسط خدا وبه وسیله مردم مظلوم ستمدیده روشن خواهد شد وزلزله به هستی مسئولان فاسد خواهد انداخت واین یک سنت غیر قابل تبدیل الهی است

م.ز 5 0 پاسخ 1398/3/6 -14:58

حکومت داری مولا علی علیه السلام،انسانی ترین نوع حکومت بوده است.اقتدار علی خودی و غیر نمیشناخت.وقتی به خاطر زیاده خواهی برادرشان از بیت المال،بر دست برادر خود داغ گذاشتند،یعنی حجت را بر همه تمام کردند.زندگی ایشان بعد از رسیدن به خلافت،هیچ تفاوتی با قبل آن نداشت چون علی بود علی... علی حق بود و حق علی لطفا همه ابعاد حکومت علی را مطالعه کنید بعد قیاس کنید. بهتر است هیچ چیز و هیچ کس را با مولا مقایسه نکنید چون وجه تشابهی نخواهید یافت.جامعه ای که پیکره ملتش را از سر تا پا رنج گرفته و در بی عدالتی غرق است چه بویی برده از عدل و داد و انصاف علی.چه بویی برده از منش و مکتب علی؟! اللهم عجل لولیک الفرج...

اسماعیل محمودی 3 0 پاسخ 1398/3/6 -14:55

اگر ماهم شیعه حضرت علی هستیم باید راه ان حضرت رو ادامه بدیم مدیران فاسد رو باید عزل و مجازات کرد

علیرضت 1 0 پاسخ 1398/3/6 -14:27

فقط اعدام هر نوع فساد و رانت و پولشویی و هر چی ک باشه و هر مبلغی فقط اعدام

مرتضی بلوچی چوپانان 2 0 پاسخ 1398/3/6 -14:16

پیدایش چنین اخلاقی نه در ریاست و نه در مجریان امور،اصلا امکان ندارد همه آنچنان آلوده پستی و حرام و بیعدالتی شده اند که فقط تغییر آن با کن فیکونی کامل نسل موجود و اگر خدا بخواهد پیدایش آدمهای جدید و رشد یابنده از غذاهای پاک و بدون شبهه ،شاید بشود.که این هم به شدنش شک باید داشت چون آنچنان ظلم و بی عدالتی وبی مروتی عمیق است که فکر میکنم در اعماق زمین نیز نفوذ کرده باشد که با کن فیکون شدنش نیز پاک نگشته و به سرعت آدمهای جدید نیز آلوده شوند چون هر چه به تاریخ می نگرم در هیچ دوران و زمانی طولانی عدالتی بوجود نیامده و همیشه مدعیان عدالت بدتراز همه بوده اند

رضا سعیدی 2 0 پاسخ 1398/3/6 -14:07

باید دست و پاشونو بوسید و یه پست بالاتر بهشون پیش کش کرد تا بیشتر اختلاس کنند. آخه وضعیت حالا حساس تر از زمان امام علی علیه السلام.

روشن 0 0 پاسخ 1398/3/6 -13:14

چقدر وصف حال امروز برخی از مسئولان در تمامی قوا در تبعیت از راه نورانی امام خمینی ره و رهبر معظم انقلاب اسلامی با این نامه شباهت دارد. تلک الایام نداولوها بین الناس....

نوحعلی نصیری 3 0 پاسخ 1398/3/6 -13:09

مدیران فاسد را باید در ملا عام مجازات کرد تا عبرتی برای دیگران باشد بدون چشم پوشی از اینکه چه شخصی است با افراد رده بالا چه نسبتی دارد

علیرضا 1 0 پاسخ 1398/3/6 -13:06

هرچه بگندد نمکش زنند وای به روزی که بگندد نمک...

حسین مسکین 3 0 پاسخ 1398/3/6 -13:01

کلیه مدیران دو تابعیتی و مدیران فاسد باید بر کنار شوند حتی اگر سرسفره کفر بنشیند و بر علیه ما شعارهای ضد انقلاب یا ضد اسلام بدهند. فاسد؛ فاسد است؛ پس چرا ما آنها را تقویت کنیم؛ رهبر معظم انقلاب هست؛ دراصل ما داریم به مدیران فاسد رشوه می‌دهیم تا کثافت زاده هاش در خارج با پول این ملت شریف بخورند وبه ریش ما بخندند. ما در ایران آدمهای مؤمن وخوش خدمت کم نداریم. حضرت علی علیه السلام باید الگو در تمام کارهایمان باشد. تا حالا از دشمن نترسیدیم؛ منبعد هم نمی‌ترسیم.

مجید 2 0 پاسخ 1398/3/6 -12:50

یکی از علتهایی ک الان اوضاع اقتصادی جامعه بهم ریخته اینه از همون اول برخورد مناسبی نشده و همش شده فامیل بازی و تقسیم پستهای مهم ب هم دیگست هیچ برخورد قاطعی صورت نمیگره واقعا اگر ب گونه ای ک حضرت علی برخورد کرد برخورد کنن با این متخفها این مشکلات امروزی رو نداشتیم

رضا هنردار 2 0 پاسخ 1398/3/6 -12:49

باسلام. متاسفانه درشرایط کنونی اصلا به درسهای مولایمان اعتنا نمیشود و بعضی از مدیران خود را در جایگاه خدایی میبینند و در حق همه اجحاف میکنند و خدا خودش میداند و بس

بی نام 4 2 پاسخ 1398/3/6 -12:48

امام آن زمان معصوم بودند.ما نباید توقع داشته باشیم که رهبری که معصوم نیست با اختلاسگران افسار گسیخته مانند امام معصوم برخورد کنند.پس نکبت بار زندگی خواهیم کرد تا زمانی که امام عصر(عج)ظهور کنند.

حامد 1 0 پاسخ 1398/3/6 -12:43

مفسد اقتصادی کسی که در شرایط اقتصادی موجود به مردم و کشورش خیانت کرده باید وسط میدون شهر در ملأ عام صدبار اعدامش کنن

حسین فتحی زاده 2 0 پاسخ 1398/3/6 -12:41

باید به تناسب جرم‌مجازات زندان و اعدام انجام شود..مجازات های اسلامی از قطع دست تا اعدام....

حسن شریفی 2 0 پاسخ 1398/3/6 -12:41

باید اعدام شوند تا درس عبرت برای دیگران شوند

احمد 3 0 پاسخ 1398/3/6 -12:40

فقط باید گردن و دست و پاشون رو قطع کرد و رحم به این دزدان حروم لقمه نباید کرد.

کاربر ناشناس 1398/3/6 -14:02

فساد داخل نظام جمهوری اسلامی ریشه دارد بین مسؤولان نهادینه شده از بالا تا پایین پس کی با کی بر خورد کنه اعتماد مردم اول انقلاب نودوهشت درصد بود با هنرمندی حضرات ازبین رفته نگرانم تاریخ چگونه قضاوت خواهد کرد در مورد حکومت اسلامی

م 5 0 پاسخ 1398/3/6 -08:36

بادستمال آلوده شیشه پاک کردن

سعید 1398/3/6 -16:58

سلام زمان حضرت علی را با این دوره اختلاسگران برزبان نیارید ان زمانها همه مثل هم بودند وبه فکر چپاول وغارت نبودند وقتی یک قاضی سوگند یاد میکنه که عدالت علی برقرار کنه اول پانصد هزار باید ببری بریزی وبعدا عدالت هم برقرار نمیشه دیگه من وخانواده وحتی نوه‌ها ام دیگه به این نطر سنجی اعتقاد ندارم چون هم مالم رفت وهم پول اصافه دادم عدالت علی هرگز کسی نمیتونه اجرا کنه این نطر سنجی پنحاه نفره خانواده ام هست

خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks