چرا دامن سورمه‌ای در پاساژهای تهران طلا شد؟ | پشت پرده عجیب بازار لباس در ایران

به گزارش خبرفوری، در چنین شرایطی، حتی پیدا کردن یک دامن ساده سورمه‌ای در برخی پاساژهای تهران به دردسر تبدیل شده است؛ اتفاقی که فقط به کمبود یک رنگ خاص محدود نمی‌شود و نشانه‌ای از مشکلات عمیق‌تر در زنجیره تولید، عرضه و مصرف پوشاک است.

بررسی‌های میدانی از بیش از ۱۰ فروشگاه لباس زنانه در غرب تهران نشان می‌دهد بسیاری از مغازه‌داران نه‌تنها با کاهش فروش مواجه‌اند، بلکه برای تأمین دوباره اجناس نیز با محدودیت مالی روبه‌رو شده‌اند. تورم نقطه‌به‌نقطه پوشاک و کفش در مهرماه ۱۴۰۵ به ۱۰۳.۷ درصد رسیده و همین موضوع خرید لباس را برای بخش قابل توجهی از خانوارها به اولویتی قابل تعویق تبدیل کرده است.

حراج‌هایی که فقط ویترین را پر می‌کنند

در بسیاری از فروشگاه‌ها، تابلوهای تخفیف و حراج دیده می‌شود؛ از تغییر فصل و انبارگردانی گرفته تا جابه‌جایی و حتی ورشکستگی. اما پشت این تخفیف‌های چشمگیر، واقعیت دیگری وجود دارد.

بیشتر بخوانید:

جراحی زن به شرط اجازه شوهر | زن در بیمارستان هم اختیار بدنش را ندارد؟

دختر سیاه‌پوش کنار خودرو | تصویر متفاوت یک زن ایرانی در تبلیغات خودرو خبرساز شد

کوچ فقرا از دانشگاه‌های ایران | وقتی کنکور به میدان رقابت پولدارها تبدیل شد

تنها بیا با عشقت برگرد! | در ایونت‌های شبانه بچه پولدارهای بالاشهر چه می‌گذرد؟

در یکی از فروشگاه‌ها، شلوار جینی که پیش‌تر ۵ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان قیمت داشته، با تخفیف به یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسیده است. با این حال، فروشنده می‌گوید تنها یک عدد از آن باقی مانده و سایز مناسبی هم ندارد.

یکی از مغازه‌داران در توضیح این وضعیت می‌گوید هدف از چنین تخفیف‌هایی، بیشتر کشاندن مشتری به داخل مغازه است؛ به این امید که شاید مشتری در نهایت کالای دیگری بخرد.

در واقع، مسئله اصلی بازار پوشاک کمبود کالا نیست؛ بلکه کاهش قدرت خرید مصرف‌کنندگان است. بسیاری از خانواده‌ها ترجیح می‌دهند لباس‌های قدیمی خود را دوباره استفاده کنند، آن‌ها را تعمیر کنند و خرید پوشاک جدید را به زمانی ضروری‌تر موکول کنند.

چرا دامن سورمه‌ای کمیاب شده است؟

فرارو در گزارشی در این باره می‌نویسد؛ در کنار رکود فروش، کمبود برخی پارچه‌ها و رنگ‌های پرطرفدار نیز به معضل تازه‌ای تبدیل شده است. فروشندگان می‌گویند پارچه‌های سورمه‌ای و طوسی، به‌ویژه برای لباس‌های رسمی و اداری، به‌سختی پیدا می‌شوند.

یکی از دلایل این وضعیت، اختلال در واردات پارچه پس از جنگ و دشوارتر شدن تأمین مواد اولیه عنوان شده است. فعالان بازار همچنین از مشکلات تولید پارچه داخلی و میزان بالای ضایعات برخی طاقه‌های پارچه گلایه دارند.

از سوی دیگر، تولیدکنندگان در شرایط رکود ترجیح می‌دهند سراغ رنگ‌هایی بروند که فروش آن‌ها مطمئن‌تر است. مشکی به دلیل کاربرد گسترده در موقعیت‌ها و فصل‌های مختلف، انتخاب کم‌ریسک‌تری برای تولیدکنندگان محسوب می‌شود.

در مقابل، تولید پارچه‌های سورمه‌ای و طوسی با دشواری‌هایی در فرآیند رنگرزی و کنترل طیف رنگ همراه است. همین عوامل باعث شده عرضه این رنگ‌ها در مقایسه با مشکی محدودتر باشد.

اجاره‌های سنگین؛ فشار مضاعف بر فروشندگان

مشکلات بازار فقط به تولید و قدرت خرید مردم محدود نمی‌شود. هزینه اجاره مغازه‌ها نیز به یکی از عوامل اصلی افزایش قیمت پوشاک تبدیل شده است.

یکی از فروشندگان می‌گوید قیمت پارچه جین مرغوب داخلی به حدود متری ۸۰۰ هزار تومان رسیده، اما قیمت نهایی یک شلوار جین در برخی فروشگاه‌ها از ۷ میلیون تومان هم فراتر می‌رود. افزایش هزینه اجاره و سایر مخارج کسب‌وکار، فروشندگان را ناچار به بالا بردن قیمت‌ها کرده است.

در نمونه‌ای دیگر، صاحب یک فروشگاه اجاره ماهانه مغازه را از ۲۱ میلیون به ۶۸ میلیون تومان افزایش داده است؛ رقمی که فروشنده را به تصمیم برای تعطیلی کسب‌وکارش رسانده است.

خرید قسطی هم دیگر راه نجات نیست

حتی فروش اقساطی که زمانی راهی برای حفظ مشتریان بود، حالا با استقبال کمتری مواجه شده است. فروشندگان می‌گویند اضافه شدن هزینه خرید قسطی، قیمت نهایی لباس را افزایش می‌دهد و همین موضوع مشتریانی را هم که توان پرداخت نقدی ندارند، از خرید منصرف می‌کند.

مجموع این شرایط نشان می‌دهد رکود بازار پوشاک تنها نتیجه گران شدن لباس نیست؛ کاهش درآمد واقعی خانوارها، افزایش قیمت مواد اولیه، مشکلات واردات، هزینه‌های تولید و اجاره‌های سنگین همگی در شکل‌گیری آن نقش دارند.

وقتی هزینه خوراک، مسکن و سایر نیازهای ضروری بخش بزرگی از درآمد خانوار را می‌بلعد، خرید لباس تازه به‌راحتی از فهرست اولویت‌ها کنار می‌رود. در چنین بازاری، حتی تخفیف‌های ۵۰ درصدی هم لزوماً نمی‌توانند مشتری را به خرید ترغیب کنند؛ چراکه مشکل اصلی دیگر قیمت روی برچسب نیست، بلکه خالی شدن جیب خریدار است.