پایان تلخ اکبر عبدی به دست شراره رخام رقم خورد/ شراره رخام بر سر مزار اکبر عبدی چه کرد؟/ ویدئو
پس از پایان مراسم خاکسپاری زندهیاد اکبر عبدی، یکی از صحنههایی که توجه حاضران را به خود جلب کرد، اقدامی بود که شراره رخام بر سر مزار این هنرمند انجام داد.
در آرامستانهای بزرگی مانند بهشت زهرا(س)، پس از دفن، پلاک مخصوصی که اطلاعات مربوط به شماره قطعه، ردیف و شماره قبر روی آن درج شده است، به فرد مباشر تحویل داده میشود تا آن را بالای سر مزار نصب کند. این پلاک، محل دقیق آرامگاه را مشخص میکند و بخشی از روند معمول تدفین در این آرامستان به شمار میرود.
در مراسم خاکسپاری اکبر عبدی نیز پس از پایان تدفین، شراره رخام این پلاک را دریافت کرد و آن را بر بالای مزار این بازیگر فقید قرار داد. این لحظه که در میان اندوه حاضران رقم خورد، در ویدئوهای منتشرشده از مراسم بازتاب گستردهای در فضای مجازی پیدا کرد و مورد توجه کاربران قرار گرفت.
اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، چهارم شهریور 1339 در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان دوران کودکی به بازیگری علاقهمند بود و در سال 1351 همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا نخستین گامهای خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی فعالیت حرفهای خود را با حضور در گروههای تئاتری آغاز کرد و در سال 1359 با تلهتئاتر «سنجابها» برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او سپس با سریال «مثلآباد» به تلویزیون راه یافت و در سال 1363 با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. همان سال نیز با حضور در مجموعه خاطرهانگیز «بازم مدرسهام دیر شد» به شهرت فراوانی رسید و خیلی زود به یکی از محبوبترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سالها با بیماری کلیوی دستوپنجه نرم کرد و پس از انجام عمل پیوند کلیه، بارها از شرایط جسمانی خود سخن گفته بود. او چندی پیش نیز به دلیل وخامت حال جسمانی در بیمارستان بستری شد و پس از بهبود نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی شامگاه جمعه دوم مرداد 1405، حدود ساعت 20، در منزل خود دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوگ فرو برد. با درگذشت او، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران از میان ما رفت؛ هنرمندی که دههها با نقشهای بهیادماندنی و بازیهای درخشانش لبخند را بر لب میلیونها ایرانی نشاند و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد ماند.
قصه ی که برای تک تک ما اتفاق خواهد افتاد
امیدوارم اهل تفکر باشم برای این روز توشه بردارم به مردم نیکی کنم و برای خدا کار کنم تا پاداش آن را دریافت کنم
از مال اندوزی پرهیز کنم و به انفاق روی آورم
تکبر نورزم و در همه امور به یاد خدا باشم همانا که او آمرزنده و مهربان است.
نه باهرکس وناکس مچ بشیم اتفاقاً دلیلی نداره من واسه هرکس وناکس شل کنم ما سفت بود اجدادمان این تکبر نیس این نجابت یه دختره
و همیشه تا روزی که زنده ام واسه کسی خودمو شل نمیکنم نه جنس مخالف نه هیچکس دیگه
من آن گلبرگ مغرورم که می میرم زبی آبی
ولی با ذلت وخواری پی شبنم نمی گردم
هرکس گفت سلام میگیم سلام هر کس شُل کرد شل میکنیم درغیراینصورت هیج
یه جوری نوشتین شراره رخام سر مزار چه کرد فکر کردم کار زشتی کرده...😐
😛 مثلا فکر کردم زبون درازی کرده.
خدا رحمتش کنه که فقط شادی برای مردم به وجود آورد
بسه دیگه خدا همه اموات رو بیامرزه