چرا هیچ خاطره‌ای از دو سال اول زندگی خود نداریم؟
تقریباً هیچ‌کس نخستین سال‌های زندگی‌اش را به یاد نمی‌آورد. درحالی که در همان سال‌ها هزاران تجربه تازه داشته‌ایم.
پس این همه خاطره کجا رفته‌اند؟ دانشمندان این پدیده را فراموشی دوران کودکی می‌نامند. مغز نوزاد برخلاف تصور رایج، می‌تواند یاد بگیرد و اطلاعات را ثبت کند، اما ساختارهای مغزی مسئول شکل‌گیری و بازیابی خاطرات، هنوز در حال تکامل هستند.
به‌همین‌دلیل، بیشتر انسان‌ها نخستین خاطرات روشن خود را از حدود سه یا چهار سالگی به یاد می‌آورند. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که شاید خاطرات سال‌های نخست زندگی کاملاً پاک نشده باشند، بلکه مغز آن‌ها را ثبت کرده و با گذشت زمان دسترسی به آن‌ها دشوار شده باشد.
دانشمندان حتی در آزمایش‌هایی روی حیوانات توانسته‌اند رد برخی از این خاطرات فراموش‌شده را دوباره فعال کنند. بنابراین، ممکن است خاطراتی از نخستین سال‌های زندگی همچنان در مغز باقی مانده باشند، بی‌آنکه بتوانیم آن‌ها را به یاد بیاوریم. این یافته‌ها پرسش جالبی مطرح می‌کنند: آیا خاطرات کودکی واقعاً از بین رفته‌اند یا فقط توانایی بازیابی آن‌ها را از دست داده‌ایم؟
