چرا «پایتخت ۷» به تاجیکستان نرفت؟
سیروس مقدم کارگردان «پایتخت» در اظهارنظری اعلام کرد که هیچ قسمتی حذف نشده و قرار بود در تاجیکستان گرهگشایی شود اما وقتی قصه جلو رفت و ما به مشهد رفتیم و رحمت نمیتوانست مقابل فهیمه قسم دروغ بخورد، قصه تمام میشد و لزومی نداشت که به تاجیکستان برویم.

یکی از گمانهزنیهایی که چند روزی است بسیار سرزبانها افتاده و در فضایمجازی به چشم میخورد، عدم حضور «پایتختیها» در تاجیکستان بوده و برخی این نکته را مطرح کردند بخشهایی از «پایتخت» حذف شده است.
سیروس مقدم پرده از این اتفاق برداشت و رسماً اعلام کرد که همچنین چیزی واقعیت ندارد بخشی به فیلمنامه اضافه شده باشد و یا قسمتهای حذف شده؛ اما واقعیت چیست؟ کارگردان «پایتخت» تأکید کرد: « نه تنها در این «پایتخت» بلکه در تمام فصلهای پایتخت، وقتی ایده و خلقش توسط محسن تنابنده اتفاق میافتد، پایانی برایش متصور نیستیم. تیم دوم که اجزای تشکیلدهنده پایتخت هستند، به این مخلوق پر و بال میدهند.
در «پایتخت 7» جرقه شهاب سنگ را داشتیم و قرار بود در تاجیکستان گرهگشایی شود اما وقتی قصه جلو رفت و ما به مشهد رفتیم و رحمت نمیتوانست مقابل فهیمه قسم دروغ بخورد، قصه تمام میشد و لزومی نداشت که به تاجیکستان برویم و ادامه آن همان آب بستن میشد که دوستان پرهیز دارند. بعضی از قسمتها را هم خودمان درآوردیم؛ چراکه به هر دلیلی راضی نبودیم.»
او همچنین به یک سؤال تکراری که پیش از این سیروس مقدم در گفتوگو با خبرنگار تسنیم به آن پاسخ داده بود یک بار دیگر واکنش نشان داد. آیا «پایتخت 8» ساخته میشود؟ او گفت: «پایتخت سه رکن اصلی دارد؛ رکن اصلی این است که مردم همچنان خواهان قسمتهای بعدی باشند. دوم تیم سازنده احساس کند که هنوز حرفی برای گفتن دارند. سوم اینکه مدیران فرهنگی ما احساس کنند که شور و نشاط و همبستگی خانوادگی جزوی از وظایف برنامهسازی آنهاست. این سه رکن همچنان وجود دارد. باید بنشینیم و کمی در این زمینه فکر کنیم.
لازم است که روی پدیده عظیمی مانند «پایتخت»، کار کارشناسی و دانشگاهی شود. جامعه ما نشان داده است که در بحرانیترین شرایط، خانواده حرف اول را میزند. در سریال «پایتخت» همه اجزای ارتباطی یک خانواده ایرانی کنار هم قرار گرفته است و در حقیقت برگرفته از زندگی هر ایرانی است.»
البته او در گفتوگو با خبرنگار ما بر این نکته تأکید داشت: «تیم پایتخت تا زمانی که احساس کند داستانهای تازهتر و قصههای نوتری برای مردم دارد و تا زمانی که مردم احساس کنند پایتخت برایشان تکراری نیست و البته مدیران فرهنگی ما احساس کنند ساخت سریالی مثل پایتخت و پایتختهای دیگر میتواند نشاط و همبستگی را در جامعه بیاورد، قطعا ساختش ادامه خواهد داشت.»
یا درباره سکانس معروف قسمت نوزدهم هم این نکته را مطرح کرده بود: «سکانس دعوای نقی و بهتاش در قسمت 19 را تقریباً 50 بار در مراحل مختلف تدوین، صداگذاری و موسیقی و بازبینی دیدم. حتی آن را زمانی که از آنتن پخش میشد هم دیدم و هر بار منقلب شدم، بغض و گریه کردم.
موفقیت سریال پایتخت به دلیل کار تیمی و اتاق فکر قوی آن است که بر اساس نیازهای جامعه و به ویژه نسل جوان، داستانها را شکل میدهد. شما دیدید که نسل جوان و به ویژه نوجوانان چه قدر خوب با این سریال ارتباط برقرار کردند. من و همه همکارانم بچه داریم و نیازهای آنان را از نزدیک میشناسیم.»
همانگونه که در گفتوگوی شبکه خبر هم یک بار دیگر تکرار کرد: «سکانس معروف «پایتخت» (بحث نقی و بهتاش) را 50 بار دیدم. آخرین بار هم با خانوادهام دیدم و باز همان حس را به من داد. از خودم پرسیدم چرا این سکانس تاثیرگذار است؟ دلیل این است که تمام اعضای این سکانس نقش خود را درست بازی میکنند؛ هما برای اولین بار طغیان میکند و فهیمه برای نخستین بار صدایش را بالا میبرد و از طرفی زمانی که تنش بالا میگرفت، بچه کوچکی در آن سکانس نبود. من هرگز نتوانستم حق را به یکی از آنها ـ بهتاش یا نقی ـ بدهم و هر دو نماینده نسل خود بودند و از نگاه خود حرف میزنند.»
به راز موفقیت «پایتخت» هم اینگونه اشاره کرد: راز موفقیت «پایتخت» در این است که بسیار نزدیک به مردم و مشکلات جامعه است. «پایتخت» متکی به جرقه ذهن و خلاقیت محسن تنابنده است. همه ما شامل تیم سازنده، مدیران و حتی مردمی که سریال را میبینند تلاش کردیم تا با این توپ (سریال) بهترین گل را بزنیم. من یادم است 15 سال قبل وقتی ایده «پایتخت»ی که آن زمان اسم دیگری داشت توسط تورج اصلانی از طریق محسن تنابنده به خانم غفوری پیشنهاد شد، به حدی ما را جذب کرد که به سرعت توافق اتفاق افتاد و آقای تنابنده مشغول شد که از آن سریال دربیاورد.