کوتاهی آموزش و پرورش کردستان در مرگ دانشآموز سنندجی+سند
ادارهکل نوسازی مدارس کردستان طی هفت سال گذشته سه بار تخریبیبودن مدرسه «ظفر گرماش» را به ادارهکل آموزش و پرورش این استان گوشزد میکند اما بیتفاوتی آموزش و پرورش نسبت به این قضیه موجب شد «دنیا ویسی» ...

بیتدبیری مدیران به بهانه نبود اعتبار و یا اولویت قراردادن سایر فعالیتها بهانه جدیدی برای عبور از یک رویداد ناخوشایند نیست.
صبح روز ۱۶ مهرماه جاری؛ در دبستان ظفر روستای گرماش از توابع سنندج براثر ریزش دیوار مدرسه یک دانشآموز اول ابتدایی جان خود را از دست میدهد، چند ساعت بعد خبر آن از سوی سایتهای خبری منتشر شد و آموزش و پرورش نیز جزئیات اتفاق را منعکس کرد.
۱۷ مهرماه جاری؛ رسانههای بیگانه شایعات منتشر شده در مجازستان مبنی بر تجاوز به دانشآموز گرماشی را دستمایه انتشار اخبار بیاساس میکنند و۱۸ مهرماه جاری؛ ابعاد شایعات گسترش مییابد و تجاوز و قتل همچنان سوژه شبکههای اجتماعی میشود.
گسترش این شایعات منجر به ورود دادستان سنندج به قضیه شد و به پزشکی قانونی دستور بررسی موضوع را داد که تاکنون پزشکی قانونی این موضوع را تایید نکرده است، اما اینکه فراموش کردهایم هنوز ۱۲ دانشآموز دیگر گرماشی بعد از حادثه اندوهباری که از نزدیک دیدند و شاید تلخترین روز دوران تحصیلشان را با فوت همکلاسیشان تجربه کردند، جایی برای کسب علم و دانش ندارند؛ قابل تامل است.
قریب به هفت سال پیش یعنی در ۲۴ آذرماه سال ۹۰ مدیرکل اسبق نوسازی مدارس کردستان طی نامهای موضوع ترک خوردگی دیوار دبستان ظفر روستای گرماش و نیاز به تخریب و بازسازی آن را به آموزش و پرورش کردستان اعلام کرده بود.
در نهم دیماه ۹۱ نیز مجدد این ادارهکل در نامهای دیگر تخریبی بودن این مدرسه و نیاز به بازسازی آن را به ادارهکل آموزش و پرورش استان یادآور میشود.
ششم اردیبهشت ماه سال ۹۳ باز هم برای سومین بار نامه ادارهکل نوسازی مدارس در خصوص تامین اعتبار تخریب و نوسازی این فضا توسط کمیته برنامهریزی شهرستان سنندج درخواست شده و از آموزش و پرورش خواسته شده تا دانشآموزان برای ادامه تحصیل به فضای مناسبتری منتقل شوند.
سوال اینجاست علیرغم نامههای مکرر ادارهکل نوسازی مدارس به آموزش و پرورش کردستان طی این هفتسال اخیر چرا متولیان امر نسبت به این موضوع بیتفاوت بودهاند؟
آیا آموزش و پرورش خود را در قبال جان دانشآموزان مسؤول نمیداند؟ آیا باید جان «دنیا» و دنیاهای دیگری گرفته شود تا متولیان امر کمی به خود بیایند و بدانند که این کودکان همان سرمایههایی هستند که در مدارس گلچین شدهای که برای برگزاری مراسم بازگشایی و یا نواختن زنگهای مختلف انتخاب میکنند، از آنها نام میبرند.
دانشآموزان اگر سرمایههای انقلاب و کشورند پس چرا باید در زیر خروارها خاک و آجر سست و ویران تحصیل کنند که امروز فروریختن دیوار مدرسهای که بارها و بارها تذکر تخریبیبودن آن مطرح شده باعث بروز چنین حوادثی شود.
ما نه به دنبال مقصر هستیم و نه کشف خاطی، اما اینکه مسؤولان در برابر چنین اتفاقی اجازه گسترش شایعات و رهاشدن عاملان باشند قطعا عدم اعتماد مردم به ویژه والدینی که فرزندانشان را به مدارس میسپارند را در پی خواهد داشت.
امروز مرگ «دنیا ویسی» اسیر شایعات و آرزوهای کودکانهاش زیر دیوار مدرسهاش دفن شد اما هنوز همکلاسیهای دنیا چشم انتظار مدرسهای مقاوم هستند تا بتوانند شوک شانزدهمین روز سالتحصیلی ۹۷ را به فراموشی بسپارند.
منبع: فارس
763